کلستئاتوم

كلستئاتوم يك بيماري نامتداول است كه در آن توده اي كيست مانند در گوش رشد مي كند. مي تواند يك مشكل (نقص) مادرزادي باشد اما اغلب به عنوان عارضه عفونت گوش (بلند مدت) اتفاق مي افتد. رايج ترين علائم عبارتند است از: از دست دادن شنوايي و ترشحات بد بو از گوش. شرايط بدخيمي نيست (سرطان) اما مهم است چون مي تواند منجر به ناشنوايي دائمي و بيماري هاي تهديد كننده حيات مثل مننژيت شود.
ساختار گوش چگونه است و ما چگونه مي شنويم؟
گوش به سه بخش تقسيم ميشود- گوش بيروني (خارجي)، گوش مياني و گوش داخلي. گوش مياني كه در پشت پرده گوش (پرده صماخ) قرار گرفته با هوا پر شده است. هوا از پشت بيني تا كانل باريكي كه شيپور استاش ناميده ميشود بالا مي آيد. در گوش مياني سه استخوان بسيار كوچك وجود دارد (استخوانچه ها) به نامهاي استخوان چكشي (مالوس)، سنداني و ركابي. گوش دروني شامل حلزون گوش و مجاري نيم  دايره است.
امواج صوتي به گوش خارجي مي رسد و با پرده صماخ برخورد مي كند. امواج صوتي سبب ارتعاش استخوانچه ها ميشود. ارتعاشات صدا از پرده صماخ به استخوانچه ها مي رسد. سپس استخوانچه ها ارتعاشات را به حلزون گوش در گوش داخلي انتقال مي دهند. حلزون گوش ارتعاشات را به سيگنالهاي صوتي تبديل مي كند كه از طريق يك عصب از گوش به مغز فرستاده شده و امكان شنيدن را فراهم مي آورد.
مجاري نيم دايره در گوش داخلي شامل مايعي است كه با حركت كردن به موقعيتهاي مختلف جابه جا ميشود. حركت اين مايع از طريق موهاي كوچكي در مجاري نيم دايره احساس ميشود كه پيامهايي را به عصب گوش مي فرستد تا به حفظ تعادل و طرز ايستادن كمك شود.
کلستئاتوم چيست؟
کلستئاتوم نامي است كه به مجموعه اي از سلولهاي پوستي داده شده كه يك توده (غده) را شكل مي دهد. يك توده سفيد رنگ و به ظاهر چرب است كه با معاينه گوش ديده ميشود.

عامل كلستئاتوم چيست؟
عامل آن دقيقا مشخص نشده است. تصور ميشود كه سلولهاي پوست از جداره مجراي گوش در گوش مياني به دام مي افتند (كه در حالت معمول حاوي سلولهاي پوستي نيست.) سلولهاي پوستي، از جمله آنهايي كه مجراي گوش را مي پوشانند به صورت معمول تكثير ميشوند تا جاي سلولهاي مرده را بگيرند. به صورت معمول سلولهاي پوست پوسته پوسته ميشوند. سلولهاي مرده نيز به دام افتاده و روي هم جمع ميشوند. اين جمع شدن سلولهاي مرده در طول زمان همان چيزي است كه كلوستئوم را شكل مي دهد.
كلستئوم دو نوع دارد:
•    كلستئوم مادرزادي از زمان تولد پشت پرده صماخ شكل مي گيرد. تصور ميشود كه برخي از سلولهاي پوست در محل نادرستي در گوش شكل گرفته و كلستئاتوم ايجاد كرده است.
•    كلستئوم اكتسابي بعدها معمولا در بزرگسالان اتفاق مي افتد. اغلب در نتيجه عفونت عود شونده مزمن (بلند مدت) گوش اتفاق مي افتد. اين عفونت سبب انسداد شيپور استاش ميشود. شيور استاش مجرايي است كه گوش مياني را به انتهاي بيني و گلو متصل مي كند. انسداد آن ايجاد فشار منفي (مكش) مي كند كه پرده صماخ را به داخل مي كشد. در اين كيسه برخي سلولهاي پوست جمع ميشوند، به دام افتاده ولي همچنان به تكثير ادامه مي دهند تا كلستئاتوم شكل مي گيرد. اين كيسه آنقدر در عمق قرار دارد كه سلولهاي مرده پوست نمي توانند از آن خارج شوند و بنابراين كلستئاتوم به تدريج بزرگتر ميشود.
كلستئاتوم تا چه حد رايج است؟
كلستئاتوم نادر است. نرخ شيوع آن مشخص نيست. از هر 1000 نفري كه به كلينيك هاي تخصصي گوش و حلق و بيني (ENT)  مراجعه مي كنند يك نفركلستئاتوم دارد. همچنين گفته شده است كه از هر 10000 نفر جمعيت يك نفر به اين بيماري مبتلا است. اغلب هم از نوع مادرزادي هستند.
علائم اوليه كلستئاتوم چيست؟
كلستئاتوم معمولا يك طرفه است (فقط يك گوش مبتلا ميشود). رايج ترين علامت اوليه ترشحات بدبو از گوش و تا حدي كم شدن شنوايي است. احتمالا از قبل مشكل عفونت گوش داشته ايد. ديگر علائم عبارتند از صداي زنگ در گوش و سردرد.
عوارض احتمالي آن چيست و چرا اهميت دارد؟
اگر كلستئاتوم درمان نشود به تدريج رشد كرده و بزرگ ميشود. با بزرگتر شدن هرآنچه را كه در مسيرش باشد تخريب و فرسوده مي كند.
بنابراين، عوارض احتمالي كه ممكن است در طول زمان ايجاد شوند عبارتند از:


•    آسيب و تخريب هميشگي استخوانچه ها (استخوانهاي كوچك داخل گوش). اگر اين استخوانها آسيب ببينند، كري براي هميشه اتفاق مي افتد.
•    آسيب به استخوان چكشي. استخوان چكشي يك تكه استخوان ضخيم است كه مي توانيد آن را پشت گوش احساس كنيد. استخوان چكشي به طور معمول با كيسه هاي هوا پر شده است (كمي همانند كندوي عسل). كلستئاتوم مي تواند بزرگ شده و به استخوان چكشي رسيده و سبب عفونت و تخريب آن شود.
•    آسيب به حلزون گوش و ديگر ساختارها در گوش داخلي. اين آسيب مي تواند به كري در همان طرف يا مشكلات تعادلي يا سرگيجه منجر شود.
•    آسيب به اعصاب مجاور كه به صورت مي روند. اين سبب فلج شدن(ضعف) برخي از ماهيچه هاي صورت شود.
•    كلستئاتوم اغلب عفونت مي كند و اين عفونت مي تواند به ديگر قسمتهاي مجاور بدن منتقل شود. در برخي موارد نادر كلستئاتوم ممكن است از پشت گوش جمجمه را تخريب كرده و وارد مغز شود. در نتيجه گسترش عفونت، شرايطي مثل مننژيت و آبسه مغزي ممكن است ايجاد شود. اين مشكلات مي توانند منجر به مرگ شوند.
كلستئاتوم بدخيم (سرطاني) نيست و به ديگر قسمتهاي دور بدن منتقل نميشود.