شکستگی استخوان - بی حرکت کردن استخوانها

 

شکستگی در کودکان

اما در کودکان شکستگی چند ویژگی خاص دارد که باید به آن توجه شود:

  • صفحه رشد بخش شکننده ای از سلولها در انتهای استخوانهای بلند هستند که(مانند  بازوها و پاها). صفحه رشد محل رشد استخوان ها و دراز شدن آنها است، تا به طول انتهایی خود در سن بلوغ برسند. اگر یک صفحه رشد در یک شکستگی آسیب دیده باشد ، استخوان ممکن است  رشد صحیح و لازم را در آینده پیدا نکند. بنابراین شکستگی های که  صفحه رشد در کودکان را درگیر نموده نیاز بیشتری به پیگیری دارد تا والدین مطمئن شوند که استخوان در حال رشد صحیح و مناسب هستند.
  • بازسازی  در کودکان به نسبت بزرگسالان با سرعت بیشتری رخ می دهد. این به این معناست استخوان شکسته یک کودک ممکن است نیاز نداشته باشد تا کاملا قطعات آن در یک ردیف و کنار هم قرار گیرند و استخوان در طی فرآیند بازسازی مجدد شکل خود را پیدا می کند و هرچه سن کودک کم تر باشد این مساله بهتر و سریع تر رخ می دهد.

 

بی حرکت کردن استخوانها

بهرحال پس از شکستگی استخوان ها باید آنها را به یکی از روش های موجود برای مدتی بی حرکت نمود. همانطور که گفته شد روش های جراحی و غیرجراحی برای بی حرکت نمودن استخوان ها در کنار هم وجود دارد اما روش های غیرجراحی که به طور شایع تر استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:

گچ گرفتن

بی حرکتی به روش گچ گرفتن که از اولین روش های بی حرکتی استخوان ها می باشد به وسیله باندهای پارچه ای گچی که در آب خیس می شوند و به دور اندام بر روی یک روکش پنبه ای نازک بسته می شوند تهیه می شوند.هنگامی که این باندها خشک می شوند یک ساختار گچی محکم تشکیل می شود که اندام را بی حرکت نگه می دارد و البته سفت شدن کامل آن 24 تا 48 ساعت ممکن است طول بکشد.

بی حرکتی با فایبرگلاس

یک روش دیگر بی حرکت نمودن, استفاده از الیاف فایبرگلاس است که تشکیل بافت پلاستیکی بسیار محکمی را می دهند. این الیاف نیز مانند روش قبلی به صورت باندهایی به دور اندام پیچیده شده که پس از خشک شدن سفت و محکم می شوند. این باندها که رنگ های مختلفی (غالبا سبزرنگ) دارند، از گچ در روش قبل سبک تر هستند و سریع تر از آن خشک و محکم می شوند. از آنجاییکه در اصطلاح عامیانه گچ گرفتن متناظر با بی حرکت نمودن عضو شکسته (Immobilization) تعریف می شود گاها به این نوع بی حرکت نمودن گچ فایبرگلاس نیز می گویند.

بریس ها

روش دیگر استفاده از بریس های آماده ای است که به شکل اندام های مختلف آماده شده اند که می توان از بازار تهیه نموده و به دور اندام آسیب دیده بست. آنها قابلیت باز و بسته شدن مکرر دارند و می توانند بلافاصله بعد از شکستگی به دور عضو بسته شوند.

راهنمایی برای تحمل اندام گچ گرفته

تحمل اندام گچ گرفته شده سنگین برای بیمار خسته کننده و دشوار است و راه رفتن با آن ( در شکستگی پا ) ممکن است خیلی دشوار باشد. اما روش هایی برای تسهیل تحمل آنها وجود دارد:

استفاده از عصا: عصا به افرادی که دارای گچ در اندام تحتانی اعم از ساق، ران و مچ پا هستند توصیه می شود اما در صورتی که بیمار نتواند با عصا به آسانی راه برود، بهتر از چوب زیربغل استفاده شود. این وسیله ها به بیمار کمک می کنند که وزن را از روی عضو آسیب دیده نیافتد و در هنگام  استفاده از چب زیر بغل نیز باید وزن را به روی ناحیه زیربغل متراکم نشود زیرا ممکن است به شبکه عصبی بازویی آسیب وارد شود.

مراقبت از اندام گچ گرفته شده

چه مواقعی باید با پزشک تماس گرفت؟

در صورت بروز مشکلات زیر پس از گچ گرفتن اندام باید با پزشک تماس گرفت:

اگر در اندام آسیب دیده احساس سوزن سوزن شدن و یا کرختی و بی حسی شود.

درد شدیدی که قابل تحمل نباشد

اگر بیمار احساس کند که گچ بسیار سفت یا خیلی شل شده است.

اگر گچ آسیب جدی ببند، ترک بخورد و یا لبه های تیز و آسیب رساننده ای داشته باشد

اگر گچ خیس شود و تا 24 ساعت خشک نشود

گچی که بر روی اندام آسیب دیده بسته می شود باید مورد مراقبت قرار گیرد تا آسیبی نبیند و درغیراینصورت باید تعویض شود تا بتواند نقش خود را برای ترمیم استخوان شکسته به درستی ایفا نماید. پس بسیار مهم است  که بیماران به نکات لازم توجه نمایند تا دوران بهبودی را به سرعت طی نمایند.

اندام گچ گرفته اگر خیس شود، سفتی خود را از دست داده و ممکن است که نرم حتی باز شود. و انواع فایبرگلاس نیز در صورت خیس شدن، ممکن است به پوست آسیب برسانند. در نتیجه بهتر است که بیماران هر فعالیتی که ممکن است باعث خیس شدن اندام شود، جدا خودداری کنند. اما چگونه:

  • بهتر است در هنگام حمام یا در روزهای بارانی تمام اندام گچ گرفته را با یک کیسه پلاستیکی بپوشانند.
  • در هنگام حمام در صورت استفاده از وان و جکوزی اندام را در خارج از آن قرار دهند.
  • اگر احیانا به هر دلیلی گچ خیس شد بهتر است در اسرع وقت به کمک سشوار آن را خشک نمود

سایر موارد ممنوعه

برخی بیماران دچار خارش عضوی که گچ گرفته شدم می شوند و گاها تلاش می کنند که با فرو کردن اشیایی مانند خودکار و مداد پوست خود را بخارانند. که ممکن است به آسیب دیدن پوست و در نهایت عفونت آن منجر شود. برای رهایی از خارش شدید توصیه می شود که با استفاده از سشوار سعی شود باد سرد به داخل گچ در محل خارش دمیده شود. این کار به کاهش احساس خارش کمک خواهد کرد.

به هیچ عنوان بیماران نباید خود آنها به تنهایی سعی در باز نمودن گچ بکنند. و حتی دستکاری لبه های تیز آن نیز ممکن است باعث جابجایی استخوانها و یا از بین رفتن کارکرد آن شود.

برخی بیماران بافت پنبه ای زیر گچ را خارج  می کنند، این کار غلط است زیرا این بافت نقش محافظتی پوست را دارد.