اپ سلامتی برای همه

آرتروز مفاصل - درمان

هدف از درمان آرتروز چیست؟

آرتروز درمان قطعی ندارد ولی راه هایی وجود دارد که بتوان علائم آن از جمله درد و خشکی مفصل و یا محدودیت حرکت آن را تخفیف داد. در زیر به چند توصیه در این راستا اشاره می کنیم:

ورزش:

در صورت امکان، بطور منظم ورزش کنید. این امر منجر به تقویت عضلات در برگیرنده مفصل و همچنین بهبود دامنه حرکت مفصل می شود. شنا بهترین ورزش برای مفاصل می باشد. با این حال هر ورزشی، بهتر از ورزش نکردن است. بسیاری از افراد، پیاده روی روزانه را در برنامه خود قرار می دهند.

کنترل وزن:

چنانچه اضافه وزن دارید سعی کنید وزن اضافی خود را کم کنید. حتی کم کردن چند کیلو، در بهبود علائم آرتروز تاثیر قابل توجهی خواهد داشت.

استفاده از زانو بند و کفش طبی:

برخی مطالعات نشان داده اند که استفاده از زانو بند و همچنین پوشیدن کفش طبی، ممکن است  در کاستن علائم آرتروز زانو کمک کند. استفاده از سایر بریس ها برای مفاصل دیگر نیز می تواند موثر باشد.

استفاده از عصا:

چنانچه دچار آرتروز زانو و یا لگن هستید، استفاده از عصا و یا واکر می تواند به راه رفتن شما کمک کند. عصا را در دست مخالف جهت مفصل مبتلا بگیرید. بدین ترتیب فشار از روی مفصل شما برداشته می شود و علائم شما تسکین می یابد. فیزیوتراپی: گاهی اوقات توصیه ها و درمان های فیزیوتراپیست ها می تواند مفید باشد. به عنوان مثال، چنانچه مبتلا به آرتروز زانو باشید، ممکن است فیزیوتراپ ورزش هایی را به منظور تقویت عضله چهارسر ران پیشنهاد کند.

سایر درمان ها:

تحریک الکتریکی اعصاب پوستی یا روش   TENS در کاهش درد برخی از بیماران موثر بوده است. در واقع TENS دستگاهی است که ایمپالس های عصبی را از طریق الکترودهایی که روی پوست قرار می گیرد، وارد می کند. عده ای از بیماران با قرار دادن کیسه آب گرم احساس بهتری دارند. 

داروهایی که برای آرتروز مورد استفاده قرار می گیرد: 

استامینوفن:

این دارو، یکی از مسکن های شایعی است که برای کاهش درد آرتروز مورد استفاده قرار می گیرد. دوز معمول آن  500 میلی گرم چهار بار در روز است. عوارض جانبی کمی دارد و مصرف طولانی مدت آن، از خاصیت ضد درد آن نمی کاهد.

مسکن های ضد التهاب:

استفاده از مسکن های ضد التهاب موضعی از جمله پیروکسیکام، به تنهایی و یا به همراه استامینوفن می تواند در کنترل درد کمک کننده باشد. برخی از افراد از ضد التهاب های خوراکی، زمانیکه درد شعله ور می شود، به مدت یک یا دو هفته استفاده می کنند و پس از بهبود نسبی آن درمان استامینوفن و ضد التهاب موضعی را از سر می گیرند. چراکه ضد التهاب های خوراکی می توانند منجر به خونریزی و ناراحتی های گوارشی شوند که خطر آن در افراد بالای 65 سال، افرادی که سابقه زخم معده یا اثنی عشر داشته اند و یا افرادی که آسپرین مصرف می کنند، بیشتر است. همچنین استفاده از این مسکن ها در افرادی که آسم، فشار خون بالا، نارسایی کلیه و یا نارسایی قلبی دارند، منع مصرف دارد.

استامینوفن کدئین:

وجود کدئین همراه با استامینوفن منجر ایجاد یبوست می شود. چنانچه می خواهید از این مسکن استفاده کنید، بایستی آب و سبزیجات فراوان  استفاده کنید.

کرم کپسسین:

این کرم از عصاره فلفل قرمز تهیه می شود و سیگنال های عصبی درد به مغز را مسدود می کند.  خصوصا کرم کپسسین در آرتروز زانو و انگشتان، به نظر موثر می آید. برای رسیدن به حداکثر تاثیر این کرم، نزدیک به یک ماه زمان لازم است. به اندازه یک نخود از کرم را بردارید و به اطراف مفصل بمالید و این عمل را چهار بار در روز ادامه دهید. این کرم را روی پوستی که ترک یا زخم دارد، استفاده نکنید. ممکن است در زمان استعمال، احساس سوزش کنید که با افزایش دفعات مصرف آن، این حالت بهبود می یابد. قبل و یا بعد از استعمال کرم کپسسین، از حمام داغ پرهیز کنید چراکه ممکن است احساس سوزش را بیشتر کند. همچنین، پس از استعمال کرم، حتما دست ها را بشویید چراکه اگر ناخودآگاه به چشم ها مالیده شود منجر به سوزش زیاد می شود.

تزریق استروئید به داخل مفصل:

تزریق مستقیم استروئید به داخل مفصل گزینه ای موثر برای مفاصلی است که به شدت دچار التهاب شده اند.   

مکمل های غذایی برای درمان آرتروز

اخیرا مکمل های غذایی از جمله گلوکزامین و یا کندرتین سولفات برای بهبود آرتروز پیشنهاد شده اند. این مکمل به روند ترمیم غضروف کمک می کنند. با این حال، نتیجه تاثیر این مکمل ها در مطالعات مختلف، متفاوت بوده است. لذا توصیه می شود به مدت سه ماه از این مکمل استفاده کنید. چنانچه احساس بهبود نداشتید، لزومی به ادامه آن نمی باشد ولی چنانچه موثر بود، با پزشک خود در خصوص مدت زمان استفاده از آن مشورت کنید. افرادی که وارفارین مصرف می کنند و یا به صدف دریایی حساسیت دارند نبایستی از این مکمل استفاده نمایند.

درمان جراحی:

آرتروز در بیشتر افراد، آنچنان پیشرفت نمی کند که نیاز به عمل جراحی داشته باشد. با این حال، در برخی از افراد آرتروز آنچنان پیشرفت می کند که نیاز به تعویض مفصل پیدا می شود. تعویض مفاصل زانو و لگن عمل موفقی در خصوص آرتروز پیشرونده و ناتوان کننده می باشد.

درمان هایی که بطور معمول توصیه نمی شود

تزریق اسید هیالورونیک به داخل مفصل یک درمان جدید برای استئوآرتریت می باشد که سطوح مفصلی را لغزنده و حرکت مفصل را بهبود می بخشد. هنوز مطالعات در خصوص این نوع درمان ادامه دارد و نتایج قطعی این درمان در سال های آینده مشخص خواهد شد.