گلومرولونفریت

گلومرولونفریتیس به مجموعه شرایطی گفته می شود که بر کلیه و به خصوص گلومرولهای کلیه می تواند اثرگذار باشد.گلومرول ها عموما بدلیل ایجاد مشکلی در سیستم ایمنی بدن اسیب می بینند. بسیاری از افراد دارای گلومرولونفریتیس، ممکن است در اغاز متوجه هیچ نشانه ای نشوند. با این وجود ، در صورتی که گلومرول ها و کلیه ها به طور صحیح فعالیت نکنند، نمک و مایع اضافی در بدن تجمع پیدا می کند.

این حالت ممکن است منجر به ایجاد عوارضی همچون فشار خون بالا و در بعضی موارد بیماری کلیوی مزمن شود که در نهایت به عدم فعالیت کلیه منتهی می گردد. فرایند درمان علاوه بر علت زمینه ای به شدت علائم بیماری نیز بستگی دارد.

 

v      درک کلیه ها و تولید اوره:

 

کلیه ها مواد زائد را از بدن دفع  کرده و میزان مناسبی از مایعات و مواد شیمیایی را در بدن حفظ  می کنند.

دو کلیه در دو سمت بالایی شکم، پشت روده ها و دو طرف نخاع قرار دارند.کلیه ها از آنچه مردم فکر می کنند بالاتر در بدن قرار گرفته اند، در واقع از پشت تا حدودی بوسیله ی پایین ترین دنده ها محافظت می شوند.کلیه ها با تغییر در وضعیت بدن و حرکت دیافراگم همراه با تنفس ، به آرامی حرکت می کنند.

هر کلیه اندازه ای تقریبا برابر با یک پرتقال بزرگ دارد اما لوبیایی شکل است.

واژه ی –رنال renal- یک کلمه ی توصیفی پزشکی و به معنای مرتبط با کلیه است. به عنوان مثال ، پزشک کلیه، پزشکی است که از افراد دارای بیماری های کلیوی مراقبت می کند.

یک سرخرگ بزرگ کلیوی، خون را به هر کلیه می رساند.سرخرگ به تعداد زیادی مویرگ های خونی در کلیه تقسیم می شود.در قسمت خارجی تر کلیه، مویرگ های کوچک خونی با همدیگر تجمع یافته و تشکیل ساختارهایی به نام گلومرول ها را می دهند.

هر گلومرول همانند یک فیلتر است.ساختار گلومرول این امکان را می دهد تا محصولات زاید و مقداری آب و نمک از خون به داخل مجرایی باریک به نام توبول عبور کنند در حالی که سلول های خونی و پروتئین را در جریان خون نگه می دارد.هر گلومرول و توبول یک نفرون نامیده می شوند.در هر کلیه حدودا یک میلیون نفرون وجود دارد.

همانطور که محصولات زاید ، آب و نمک از میان توبول می گذرند، تنظیم پیچیده ای از مواد وجود دارد.مثلا، ممکن است مقداری آب و نمک به داخل جریان خون بازجذب شوند که این به سطح فعلی آب و نمک در خون شما بستگی دارد. مویرگ های کوچک خونی کنار هر توبول،تنظیم بسیار خوبی از انتقال آب و نمک را بین توبول ها و خون فعال  می کنند.مایعی که در انتهای هر توبول باقی می ماند، ادرار نام دارد .هر توبول به شبکه های بزرگ تری ( مجراهای جمع کننده) تقسیم شده که به لگنچه کلیوی ) بخش داخلی کلیه) تخلیه می شود. ادرار از لگنچه کلیوی از مجرایی به نام حالب می گذرد .این مجرا از هر کلیه به مثانه می رسد.اوره در مثانه ذخیره شده تا زمانی که شما به دستشویی می روید از طریق مجرای دیگری به نام مجرای خروجی مثانه دفع شود. خون تصفیه شده از هر کلیه به داخل سیاهرگ بزرگ کلیوی جمع اوری شده که این رگ خون را به قلب باز می گرداند.

کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجرای خروجی مثانه، مجموعا با هم دستگاه ادراری نامیده می شوند.

 

v      گلومرولونفریتیس چیست؟

 

گلومرولونفریتیس نامی است که به مجموعه شرایطی داده می شود که می توانند بر گلومرول های کلیه تاثیر داشته باشند.

"گلومرولو" اشاره به گلومرول ها دارد و "نفریتیس" به معنای التهاب کلیه است. اما به طور قطع ، در بعضی انواع گلومرولونفریتیس التهاب همواره وجود ندارد. در گلومرولونفریتیس آسیب به گلومرول ها وارد می شود.این آسیب مانع از عملکرد گلومرول ها و به طور کلی مانع از فعالیت کلیه ها می شود.در صورتی که کلیه ها به طور صحیح عمل نکنند ، مایعات و نمک اضافی در بدن تجمع می یابد. این حالت می تواند منجر به ایجاد عوارضی همچون فشار خون بالا و در بعضی موارد از کارافتادگی کلیه شود.

گلومرولونفریتیس از نظر شدت می تواند متفاوت باشد. ممکن است حاد باشد که حالتی است که به طور ناگهانی روی می دهد و برای مدت کوتاهی به طول می انجامد و به درمان جزئی نیاز دارد یا اینکه می تواند مزمن باشد که در این حالت طولانی تر است و ممکن است منجر به آسیب غیرقابل بازگشت به گلومرول ها و کلیه ها گردد که مانع از فعالیت کلیه شده و بیماری مزمن کلیوی را به همراه خواهد داشت.

 

v      علل گلومرولونفریتیس چیست؟

 

گلومرولونفریتیس عموما به دلیل مشکلی در سیستم ایمنی بدن می باشد.معمولا ، سیستم ایمنی با هجوم بردن و کشتن میکروب های بیماری زا از بدن در برابر حمله ی عفونت ها محافظت می کند.با این وجود گاهی ممکن است سیستم ایمنی بدن خطا کند.بسیاری از موارد گلومرولونفریتیس براثر حمله ی اشتباهی بدن به خودش ایجاد میشود که منجر به آسیب رساندن به گلومرول های کلیه می شود.

علت این پدیده همواره مشخص نیست اما در بعضی موارد ،عاملی همچون عفونت شناسایی می شود. این عفونت علت نقص در سیستم ایمنی و آسیب به گلومرول ها می باشد.

رایج ترین عفونتی که منجر به گلومرولونفریتیس می شود، عفونت حاصل از تیپ های خاص باکتری های استروپتوکوک است. این حالت بدنبال عفونت قسمت بالایی دستگاه تنفسی یا یک عفونت پوستی ناشی از همان باکتری ها ممکن است صورت گیرد. علائم گلومرولونفریتیس به طور معمول بین یک تا سه هفته بعد از عفونت اولیه ایجاد می شود. سایر باکتری ها، ویروس ها،انگل ها و یا قارچ ها هم می توانند گلومرولونفریتیس را ایجاد کنند.گلومرولونفریتیس که در اثر یک عفونت بوجود می آید،ممکن است در هر سنی روی دهد اما به طور رایج در کودکان سنین مابین 5-15 سال روی می دهد.

گلومرولونفریتیس نیز ممکن است بعد از مصرف داروهای خاصی مانند داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDS)  بوجود آید.در بعضی افراد یافتن عامل یا دلیل اصلی گلومرولونفریتیس ممکن است دشوار باشد.