بياموزيد راحت تر نفس بكشيد
اغلب افراد در بالا رفتن از پله ها يا يك پياده روي تند مشكلي ندارند اما همين فعاليتهاي ساده هم براي كساني كه آسم دارند ممكن است مشكل باشد. اگرچه آسم درماني ندارد، اما اگر بدانيد چگونه مي توان شرايط را تحت كنترل قرار داد مي توانيد راحت تر نفس بكشيد.

آسم يك بيماري متداول و ماندگار است كه ريه ها را تحت تاثير قرار مي دهد. ممكن است در كودكي يا بزرگسالي شروع شود. در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا بيش از 25 ميليون نفر مبتلا به آسم هستند كه 7 ميليون آنها كودك هستند. آسم اگر درست درمان نشود مي تواند جدي شده و حتي مرگ آور باشد. اما اغلب افراد مبتلا به آسم مي آموزند كه چگونه اين بيماري را كنترل كنند تا علائم كمتري داشته يا اصلا علائمي نداشته باشند.

علائم اصلي آسم عبارتند از خس خس كردن در زمان تنفس، تنگي نفس، سرفه هايي كه در شب و اول صبح بدتر ميشود و سخت شدن سينه. اين علائم واكنشهايي هستند كه در نتيجه باريك شدن مسيرهاي هوا، لوله هايي كه هوا را به داخل و خارج از ريه ها مي برند ايجاد ميشود. وقتي علائم به اوج خود مي رسند، حمله آسم ناميده ميشود.

مسيرهاي هوا در افراد مبتلا به آسم مستعد التهاب است كه سبب تورم  و تنگ شدن آنها ميشود. آنها به مواد خاصي كه استنشاق ميشوند حساس تر ميشوند كه "محرك ها" ناميده ميشوند.

محركهاي آسم مي توانند التهاب را بدتر كرده و سبب سفت شدن ماهيچه هاي دور مسيرهاي هوا شوند و مسيرهاي هوا تنگ تر شده و تنفس سخت تر شود. سلولهاي مسيرهاي هوا همچنين ممكن است مخاطهاي اضافه (مايعي لزج و غليظ) ايجاد و مسيرهاي هم را باز هم تنگ تر كنند.

محركهاي متداول آسم بارتند از دور سيگار، آلودگي هوا، كپك ها، كنه هاي خانگي و شوره موي حيوانات. ديگر محرك هاي آسم عبارتند از: تغييرات آب و هوا، ورزش، استرس و عفونتهاي تنفسي مثل سرما خوردگي هاي متداول.

پيشگيري از چنين عفونتهايي اهميت دارد. افراد مبتلا به آسم همچنين بايد واكسن آنفولانزا استفاده كنند چون بيشتر در خطر عوارض مربوط به آن هستند.

آسم يكي از رايج ترين علل بيماري مزمن (بلند مدت) در كودكان بوده و برخي علائم آن در كودكان بيشتر از بزرگسالان ديده ميشود. مسيرهاي هوا دركودكان باريك تر است بنابراين اگر مبتلا به آسم باشند، بيشتر مخصوصا در شب با تنفس خس خس مي كنند.

برخي كودكان در سن قبل از دبستان وقتي سرما مي خورند اغلب با خس و خس نفس مي كشند اما در آنها آسم مزمن ايجاد نميشود. اما برخي از كودكان در سن 3 سالگي شروع به خس و خس كرده و اين مشكل ادامه پيدا مي كند. اين بچه ها همچنين بيشتر مستعد آلرژي ها هستند.

پزشك با يك معاينه فيزيكي و پرسشهايي درمورد سابقه خانوادگي شما و زمان و چگونگي بروز علائم مي تواند به وجود آسم پي ببرد. همچنين ممكن است پزشكتان بخواهد كه در لوله يك دم سنج بدميد. اين وسيله ابزاري است براي ارزيابي ميزان و سرعت هوايي كه مي توانيد به بيرون بدميد.

انجام تست دم سنج گاهاي براي بچه هاي كوچكتر مي تواند مشكل باشد. براي اين دسته از كودكان پزشك با معاينات فيزيكي و آزمايشات ديگري براي شناسايي محركهاي احتمالي آسم بيماري را شناسايي م يكند.

چه جوان باشيد چه مسن، بايد بدانيد كه چگونه آسم خود را كنترل كنيد. با همكاري پزشك خود يك برنامه اجرايي براي آسم تنظيم كنيد. در برنامه اجرايي شما بايد برنامه درمان روزانه نيز گنجانده شده باشد تا به كنترل آسم شما كمك شود. اين برنامه مي تواند شامل پيشنهاداتي براي مصرف داروها و براي اجتناب از قرار گرفتن در معرض محركهايتان باشد. در اين برنامه اجرايي بايد همچنين دستورالعملهاي خاصي در زمان شروع علائم آسم و اقداماتي كه بايد در زمان بدتر شدن علائم انجام شود گنجانده شود مثلا چه زماني بايد به دنبال كمك  پزشكي بود يا بايد به بيمارستان رفت يا درخواست آمبولانس كرد.

افراد مبتلا به آسم بايد يك برنامه اجرايي داشته باشند تا بدانند كه چه زماني به دردسر افتاده اند و در چنين مواقعي چه افدامي بايد انجام دهند.

در برخي بيماران يك ابزار دستي كه پیک فلومتر ناميده ميشود مي تواند به كنترل آسم به شما كمك كند. شما در اين وسيله مي دميد و  قدرت دميدنتان را ارزيابي مي كنيد. اگر اين وسيله نشان داد كه جريان هوا كمتر از حد طبيعي است مي توانيد از برنامه اجرايي خود براي تطبيق درمان استفاده كنيد.

دو نوع داروي اصلي براي كنترل آسم وجود دارد: داروهاي رهايي سريع و كنترل كننده هاي بلند مدت. داروهاي رهايي سريع مثل اسپري هاي برونكوليداتور (گشاد كننده نايژه) كه تاثير كوتاه مدت دارند و از آنها براي شل كردن عضلات مسير هوا و تسهيل تنفس در عرض چند دقيقه استفاده ميشود. اگر ورزش محرك آسم باشد، پزشكان ممكن است استفاده از اين دارو 5 تا 15 دقيقه قبل از ورزش يا فعاليت شديد را توصيه كنند.

داروهاي كنترل كننده بلند مدت مثل كورتيكواستروئيدهاي استنشاقي هر روزه براي كمك به علائم و پيشگيري از حملات آسم استفاده ميشود. كورتيكواستروئيدهاي استنشاقي به عنوان داروي ترجيحي براي كنترل بلندمدت آسم براي اغلب كودكان و بزرگسالان تجويز ميشود. اگر اين داروها هر روز مصرف شوند التهاب را كاهش داده و مي توان اين بيماري را كنترل كرد.

اگر كودكان كم سن در مصرف اين داروها مشكل داشته باشند ماسك ها و ابزارهاي ديگري وجود دارد كه مي تواند در اين رابطه كمك كننده باشد. در برخي از كودكان از نبولايزر استفاده ميشود. نبولايزر يك ماشين قابل حمل است كه دارو را به صورت گرد آزاد مي كند.

درصد كمي از مبتلايان به آسم با اينكه داروي خود را مرتبا مصرف مي كنند اما در كنترل علائم آسم مشكل دارند. مسيرهاي هوا در آنها بسيار ملتهب بوده و به محركها بسيار حساس هستند. آنها بيشتر خس خس كرده، در طول شب بيشتر بيدار شده و بيشتر در معرض ناتواني در تنفس و فوريتهاي پزشكي قرار دارند. اگر آسم شما شديد بود حتما به يك متخصص مراجعه كرده و در مورد مناسب ترين درمان خاص خودتان با پزشك مشورت كنيد.

علل اصلي آسم هنوز مشخص نيست. محققان بر اين باور هستند كه علت آسم تركيبي از عوامل ژنتيكي و محيطي است. اگر شما به چيزي حساسيت داشته باشيد يا يكي از والدين شما آسم داشته باشد، ريسك ابتلاي شما به اين بيماري افزايش مي يابد. چاقي و قرار گرفتن در معرض دود سيگار نيز مي تواند ريسك ابتلا به آسم را افزايش دهد. محققان همچنان در حال تحقيق براي يافتن علل اين بيماري هستند.

محققان همچنين سعي مي كنند شيوه هاي جديدي براي كمك به پيشگيري و درمان آسم پيدا كنند. محققان با قرار دادن موشها در معرض كنه ها متوجه شدند كه پروتئيني در ريه آنها وجود دارد كه مانع از ايجاد آسم ميشود. با تحقيقات بيشتر ممكن است عاقبت شيوه اي جديد براي پيشگيري وكنترل علائم آسم پيدا شود.

پيشنهادهاي عاقلانه

كنترل آسم

اگر آسم داريد مرتبا تحت كنترل باشيد.

با كمك پزشك خود يك برنامه اجرايي براي آسم نوشته و از آن پيروي كنيد.

داروهاي آسم را دقيقا همان طور كه تجيز شده اند به صورت مرتب استفاده كنيد.

محركهايي كه حال شما را بدتر مي كنند شناسايي كنيد-مثل كنه ها، غبار، آلودگي هوا يا دود تنباكويي كه كس ديگري در اطراف شما استفاده مي كند- و سعي كنيد كه از آنها اجتناب كنيد.

در برخي افراد ورزش مي تواند سبب حمله هاي آسم شود اما فعاليت فيزيكي براي سلامت شما بسيار اهميت دارد. در مورد داروها و گزينه هاي ديگري كه مي توانند به فعال باقي ماندن شما كمك نمايند با پزشك خود مشورت نمائيد.