اگر شما مادر و يا پدري هستيد كه سيگار مي كشيد بر روي كودكانتان تاثيري بيش از آنچه كه خود تصور مي كنيد داريد. ترك سيگار كار آساني نيست اما اگر فرزندي داريد اين بهترين كاري است كه ميتوانيد براي او انجام دهيد. نه تنها دودي كه از دهان شما خارج ميشود بر سلامت آنها تاثير مي گذارد، بلكه كودكاني كه در معرض سيگار قرار دارند احتمال اينكه در آينده خود نيز سيگاري شوند بيشتر است.
در پيش بيني احتمال سيگار كشيدن يك نوجوان اولين فاكتور سيگاري بودن يكي از والدين است. در واقع بر طبق آمار از هر 10 نفر سيگاري 9 نفر قبل از سن 18 سالگي به اين عادت گرفتار شده اند.

آن چه كه والدين بايد در مورد تاثيرات سيگار كشيدن بر كودكان بدانند.
والديني كه سيگار مي كشند نه تنها اين پيام را مي فرستند كه سيگار كشيدن كار بدي نيست بلكه فرزندانشان را دچار ابهام مي كنند كه پس چرا مي گويند كار بدي است. در ذهن آنها سيگار كشيدن امري كاملا پذيرفته شده به نظر مي رسد.
به والدين پيشنهاد ميشود كه سيگار كشيدن را ترك كنند. اما اگر درگير ترك هستيد مهم اين است كه به كودكان خود بگوييد كه شما مي خواهيد ترك كنيد (حتي اگر اين گونه به نظر نيايد) و اين ترك كردن كار بسيار مشكلي است. در اين صورت كودك شما متوجه ميشود كه به نظر شما سيگار كشيدن پذيرفته شده نيست و شما مي دانيد كه اين كار به سلامتتان آسيب ميرساند.
والديني كه هنوز موفق به ترك نشده اند در حالي كه بايد در مورد سيگار كشيدن با فرزندان خود صحبت كنند، در عين حال بايد اين كار را خارج از خانه و يا ماشين انجام دهند. نوزاداني كه در خانه فردي سيگاري وجود دارد بيشتر در خطر سندروم مرگ ناگهاني نوزادان قرار دارند. اين نوزادان وقتي بزرگتر ميشوند نيز عفونتهاي تنفسي و حملات آسم شديدتري را تجربه مي كنند. مشخص شده است كه كودكان بزرگتر، رشد ريه كمتري داشته بيشتر به برونشيت و سينه پهلو مبتلا ميشوند، بيشتر سرفه كرده و دچار خس خس سينه و عفونتهاي گوش مي گردند. حتي مواد شيميايي كه از سيگار خارج شده و بر روي دستها و در بزاغ غيرسيگاريها قابل يافتن است نيز مي تواند خطر بالقوه اي براي سلامت كودكان و بزرگسالان باشد.