احساس ناپايداري و دوران

بسياري از افراد هر از چندگاهي احساس سرگيجه مي كنند. كودكان نيز همانند بزرگسالان ممكن است گهگداري احساس سرگيجه يا عدم تعادل نمايند. اما اگر اين احساسات تكرار شوند و يا با زندگي روزمره تداخل داشته باشند مي تواند نشانه اي از اختلال تعادل باشد. بيشتر مشكلات تعادلي گذرا بوده و به راحتي قابل درمان هستند. اما اين مشكلات همچنين مي توانند نشانه اي از بيماريهاي جدي تري باشند كه ممكن است خود تاثيرات پايداري داشته باشند. در اينجا علائم سرگيجه و مشكلات تعادلي را كه براي آنها حتما بايد به پزشك مراجعه شود را بشناسيد. متخصصان مدتها بر اين باور بودند كه سرگيجه و عدم تعادل اغلب ناديده گرفته و درمان نمي شوند، اما حوزه اين مشكل اغلب كامل مورد بررسي و شناخت محققان دريافتند كه از هر 20 كودك يك نفر در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا دچار سرگيجه و يا مشكلات تعادلي است و فقط يك سوم آنها در سالهاي قبل درمان شده اند. يافته ها نشان مي دهند كه سرگيچه و مشكلات تعادلي در ميان كودكان نسبتا رايج هستندsargie.

احساس ما از تعادل پروسه اي پيچيده است. تعادل از طريق تبادل سيگنالها بين مغز، گوشها، چشم ها و سنسورهايي در مفاصل و ديگر قسمتهاي بدن مديريت ميشود. اين سيستم دقيق به بدن شما در كنترل و حفظ موقعيتش در زماني كه در تمام طول روز در حركت هستيد كمك مي كند بدون اين كه حتي شما در مورد آن فكر كنيد. اما اگر هر يك از اين سنسورها كار خود را به درستي انجام ندهد، حس شما از تعادل تضعيف خواهد شد. اختلالات تعادلي سبب ميشوند كه در زمان راه رفتن تلو تلو بخوريد. ممكن است وقتي مي خواهيد بايستيد پس و پيش شويد يا بي افتيد. افراد مبتلا تصور مي كنند كه خودشان يا دنياي اطرافشان در چرخش است يعني سرگيجه دارند. علائم ديگر عبارتند از تاري درد، استفراغ، حالت تهوع، گيجي و اضطراب. علل متداول مشكلات تعادلي در كودكان مي تواند از عفونتهاي گوش، سردرد هاي شديد يا داروهاي خاص تا اختلالات عصبي جدي تر، جراحات سر يا گردن و بيماريهاي ژنتيكي متفاوت باشد. محققان دريافتند كه در بسياري از موارد علت اصلي گزارش نميشود.

تشخيص و در اختلاات تعادلي مي تواند مشكل باشد. و تشخيص آنها مخصوصا در كودكان سخت تر است. كودكان ممكن است نتوانند از واژه هاي مناسبي براي توصيف علائم خود استفاده نمايند.كودكان مبتلا ممكن است در مورد احساس دوران صحبت كنند. ممكن است بگويند كه در شكم يا سر خود احساس بد يا ناجوري دارند. ممكن است در راه رفتن تعادل نداشته يا ناكارآمد به نظر برسند. اگر والديني متوجه سرگيجه يا مشكلات تعادلي در فرزند خود شدند بايد با يك پزشك مشورت كنند تا مطمئن شوند كه از عوارض يك بيماري جدي نباشد.

پزشك كودكتان احتمالا  از زمان شروع ظهور علائم خواهد پرسيد، چه مدت اين علائم به طول مي انجامد و هر چند وقت يك بار اتفاق مي افتد و كودك از چه داروهايي استفاده مي كند. چشم ها و گوشهاي فرزندتان معاينه ميشود و شنوايي و تعادل ممكن است آزمايش شود. ممكن است به يك متخصص مثل متخصص گوش و حلق و بيني ارجاع داده شويد.

درمان به علت ايجاد كننده  مشكل بستگي خواهد داشت. خبر خوب اين است كه اغلب سرگيجه ها و مشكلات تعادلي در كودكان موقتي بوده و قابل درمان است. با اين وجود، اگر متوجه چنين مشكلاتي شديد بهتر است با پزشك كودك خود مشورت نماييد.

پيشنهادهاي آگاهانه

با پزشك كودك خود صحبت كنيد

شناسايي مشكلات تعادلي و سرگيجه در كودكان مي تواند مشكل باشد. بچه هاي ك سن تر ممكن است واژگان مناسب را براي توضيح علائم خود نيابند. در موارد زير با پزشك كودك خود مشورت نماييد:

افتادن هاي مكرر.

در زمان ايستادن يا راه رفتن به نظر ناپايدار مي رسد.

احساس مي كند كه اتاق دور سرش مي چرخد.

وقتي بي حركت نشسته يا ايستاده احساس حركت دارد.

احساس افتادن دارد.

احساس سرگيجه دارد يا احساس مي كند دارد غش مي كند.

مي گويد كه ديدش تار شده است.