تطابق با وظيفه پرستاري

در حالي كه از ديگران پرستاري مي كنيد مراقب خود نيز باشيد.

مراقبت از ديگري ممكن است به خاطر دوست داشتن يا از روي ضرورت باشد. بزرگسالان بسياري وجود دارند كه از فردي با مشكلات جدي سلامتي مراقبت مي كنند بدون اينكه مزدي دريافت دارند. اين قهرمانان مورد تقدير قرار نگرفته ساعتها صرف كمك به ديگران مي كنند. با اين وجود استرس و  فشار مراقبت مي تواند بر سلامت خود آنها تاثير بگذارد. محققان سعي دارند خطراتي را كه اين پرستاران با آنها مواجه هستند را شناسايي كنند و به دنبال راههاي بهتري براي محافظت از سلامت آنها هستند.

بسياري از ما در برهه اي از زندگي خود مجبور به مراقبت از ديگران ميشويم. ما به افراد مسن خانواده كه نمي توانند مراقب خود باشند كمك مي كنيم. چنين مراقبتي مي تواند شامل وظايف روزمره مثل كمك در خوردن غذا، برنامه ريزي كردن و حمام كردن و لباس پوشيدن شود. همچنين مي تواند شامل مديريت داروها، ويزيت دكتر، بيمه سلامت و پول شود. پرستاران اغلب همچنين حمايت عاطفي نيز ارائه مي دهند.

افرادي كه مراقبت بدون دستمزد به افراد پير، معلول يا بيمار خانواده يا دوست در خانه را ارائه ميدهند پرستاران غير رسمي ناميده ميشوند. حدودا دو سوم آنها زن هستند. تقريبا نيمي از پرستاران غير رسمي به افرادي كمك مي كنند كه بالاي 75 سال سن دارند. با افزايش سن جمعيت نياز به پرستاران غير رسمي نيز بيشتر شده است.

تحقيقات نشان مي دهند كه برخي مي توانند در زمان مراقبت از ديگران نيز موفق باشند. پرستاري به تقويت روابط با فردي كه دوستش داريد كمك مي كند. برخي در مراقبت از ديگران احساس لذت يا ارضاء شدن مي كنند. اما براي بسياري، فشار پرستاري مي تواند فرد را از پاي درآورد. دوستان و افراد فاميل اغلب بدون هيچ گونه آموزشي نقش پرستاري را بر عهده مي گيرند. از آنها انتظار مي رود با كمكي اندك نيازهاي پيچيده بسياري را برآورده سازند. اغلب پرستاران علاوه بر ساعاتي كه كمك بدون دستمزد به ديگري ارائه مي دهند يك كار تمام وقت نيز دارند.

علارغم مزايايي كه پرستاري از ديگري دارد هزينه قابل توجه مالي، فيزيكي و احساسي نيز دارد. يكي از بينشهاي مهم در اين رابطه اين است كه به خاطر استرس و تقاضاي وارده بر اين پرستاران ، آنها به ندرت زماني براي پرداختن به مشكلات سلامتي خود مي يابند.

براي مثال، پرستاران غيررسمي به احتمال زياد كمتر براي تجويز داروهاي موردنياز به پزشك مراجعه مي كنند يا آزمايش پايش سرطان سينه را انجام مي دهند. همچنين در اين پرستاران سطح فعاليت فيزيكي كمتر، رژيم غذايي ناكافي و خواب كم و اختشاش خواب گزارش شده است.

تحقيقات نشان داده اند كه رابطه اي بين پرستاري غيررسمي با مشكلات سلامتي بلندمدت وجود دارد. احتمال وجود بيماري قلبي، سرطان، ديابت، آرتورز و اضافه وزن در پرستاران بيشتر است. اين مراقبين همچنين در معرض اضطراب و افسردگي قرار دارند. همچنين احتمال داشتن مشكل در حافظه و تمركز در آنها بيشتر است.

پرستاران همچنين ممكن است  بر اساس سطح سلامت كسي كه از آن مراقبت مي كنند با چالشها و ريسكهاي متفاوتي مواجه باشند. مراقبت از كسي كه دوستش داريد و مبتلا به سرطان يا زوال عقل است مي تواند وقت و انرژي بسياري از فرد بگيرد. تحقيقات نشان مي دهند كه اين پرستاران بار فيزيكي و ذهني بالاتري نسبت به كساني كه از افراد پير نحيف يا مبتلايان به ديابت نگهداري مي كنند دارند.

كساني كه از افراد سرطاني مراقبت مي كنند اغلب در دوره هاي كوتاه زماني ناچار به ارائه مراقبتهاي ويژه در هر روز هستند. سلامت بيماران سرطاني ممكن است خيلي سريع مختل شود كه به معناي استرس بالاتر براي مراقبين است. همچنين درمانهاي تهاجمي سرطاني ميتواند بيماران را تا حد زيادي ضعيف نمايد. آنها ممكن است نياز به مراقبتهاي بيشتر و براي مصرف داروهايشان نياز به كنترل بيشتري داشته باشند.

رهايي از سرطان خود مي تواند سطوح بالاي شك و اضطراب به همراه داشته باشد. يك مشخصه سرطان اين است كه ممكن است ماهها يا حتي سالها بعد دوباره باز گردد. كساني كه از سرطان رهايي يافته اند و مراقبين آنها بايد با ترس و استرس بازگشت مجدد سرطان دست و پنجه نرم كنند.

زوال عقل (دمانس) نيز چالشهاي منحصربه فردي براي پرستاران ايجاد مي كند. صرفا هزينه هاي مالي مراقبت از چنين فردي خود بار بزرگي است. دريك تحقيق مشخص شد كه هزينه هايي كه براي مدت 5 سال آخر عمر در يك خانواده براي فرد مبتلا به زوال عقل صرف ميشود 81 درصد بالاتر از يك فرد پير طبيعي است كه از علل ديگر فوت مي كند.

تحقيقات همچنين نشان داده اند كه مراقبت از افراد مبتلا به زوال عقل سبب بالا رفتن بالقوه هورمونهاي استرس در فرد ميشوند. پرستاران و بيماران اغلب با مشكلات مربوط به زوال عقل مثل پرخاشگري، زودرنجي، مشكل در خوابيدن، پرسه زدن در خواب و گيجي در كشمكش هستند. اين پرستاران بيشتر روزها به خاطر بيماري هاي عفوني مريض بوده و واكنش ايمني ضعيف تري به واكسن آنفولانزا داشته و بهبود آنها از زخم ها كندتر صورت مي گيرد.

تقريبا از يك دهه قبل نشان داده شد كه يك برنامه  آموزشي، حمايتي براي مراقبين از بيماران مبتلا به زوال عقل مي تواند تا حد زيادي كيفيت زندگي آنها را بهبود داده و نرخ افسردگي باليني را در آنها كاهش دهد. به عنوان بخشي از اين برنامه، كارمندان آموزش ديده با بازديد از خانه، تماسهاي تلفني و جلسات حمايتي سازمان يافته تلفني در طول 6 ماه با مراقبين در تماس هستند.

اين برنامه نشان داد كه پرستاران نياز به حمايت دارند. آنها احتياج دارند بدانند كه افرادي و منابعي در بيرون وجود دارند كه به آنها كمك مي كنند. پرستاران نياز دارند بدانند كه صرف وقت براي مراقبت از خودشان نه تنها مورد پذيرش است بلكه شديدا توصيه ميشود. آنها بايد به يك گروه حمايتي از پرستاران بپيوندند، هر روز چند ساعت براي خود وقت بگذارند تا به تفريحات و  علايق خود بپردازند.

انتخابهاي عاقلانه

مراقبت از خود براي پرستاران

كارها را سازمان دهي كنيد. فهرستي تعيين كنيد و براي كارهاي روزمره زمان بندي مشخصي داشته باشيد.

كمك بخواهيد. فهرستي از كمكهايي كه ديگران مي توانند به شما بكنند تهيه كنيد. براي مثال، ممكن است كسي بتوانند خريدهاي سوپري را انجام دهد يا زماني كه شما كارهايتان را انجام مي دهيد كنار بيمار شما بنشيند.

هر روز ساعاتي را به خود مرخصي دهيد و زماني را با دوستانتان بگذرانيد.

علايق و تفريحات خود را داشته باشيد.

به يك گروه حمايتي بپيونديد. ملاقات كردن با ديگر پرستاران  مي تواند به شما فرصتي براي تبادل داستانها و ايده هايتان بدهد.

غذاهاي سالم بخوريد و تا جايي كه مي توانيد ورزش كنيد.

مهارت سازي كنيد. برخي بيمارستانها كلاسهايي براي آموزش نحوه مراقبت از افراد بيمار يا آسيب ديده دارند. براي يافتن چنين كلاسهايي با پزشك خود مشورت كنيد.