تسكين درد

برخورد با درد مزمن

درد چيزي است كه همه ما گهگداري تجربه كرده ايم. از درد زانو تا سردرد، درد پشت و مفاصلي كه جير جير مي كنند چيزي است كه ما خيلي  وقتها با آن مواجه هستيم. اغلب دردها خاد هستند و سريعا از بين مي روند. اما در برخي موارد، وقتي درد به كندي ايجاد ميشود و ماهها يا حتي سالها باقي مي ماند درد مزمن ناميده ميشود و درمان آن مي تواند چالش برانگيز باشد.

درد مزمن يك مشكل بزرگ است. دركشورهاي توسعه يافته از هر 3 نفر يك نفر به نوعي مبتلا به درد بلند مدت است. و همين يكي از علل اصلي از دست دادن كار افراد است.

دانشمندان در حال تحقيق براي شناخت بهتر و درمان درد مزمن هستند. آنها مسيرهاي حساسي را كشف كرده اند كه به دردهاي بلندمدت منجر ميشوند. و به دنبال شيوه هاي فراتر از دارودرماني هستند كه بتواند به كنترل درد كمك نمايد.

درد مزمن از جهات بسياري با درد حاد متفاوت است. درد حاد بخشي از واكنش بدن به يك آسيب يا بيماري كوتاه مدت است. درد مزمن ميتواند به پيشگيري از آسيب هاي جدي تر كمك نمايد. براي مثال، سبب ميشود شما سريعا انگشتتان را از يك اجاق گاز داغ بيرون كشيده يا وزنتان را روي قوزك پاي شكسته نيندازيد.

اما علل درد مزمن هميشه واضح نيست. اين يك مشكل پيچيده است كه جنبه هايي بيش از جنبه هاي فيزيكي در جايي كه به  نظر آسيب ديدگي وجود دارد را شامل ميشود. شواهد فزاينده علمي بسياري وجود دارد مبني بر اينكه درد مزمن تا حدي از مشكل نحوه پردازش درد توسط مغز ايجاد ميشود.

درد مزمن به صورتهاي بسياري و به همراه بيماريهاي ديگر از جمله درد پشت، آرتورز، سرطان، ميگرن، فیبرومیالژیا، آندومتریوزو بيماري التهابي روده باشد. اين دردهاي متداوم مي توانند تا حد زيادي توانايي شما را در حركت كردن و اجراي وظايف روزمره تان محدود سازند. درد مزمن ميتواند به افسردگي و اضطراب منجر شود. وقتي درد هيچ وقت از بين نمي رود ديگر خيلي فرد نمي تواند به جنبه هاي مثبت زندگي فكر كند. برخي متخصصان بر اين باور هستند كه درد مزمن خود يك بيماري است.

پيچيدگي هاي درد مزمن سبب شده است كه درمان آن مشكل باشد. بسياري از داروهاي موجود براي درد مزمن التهاب را مورد هدف قرار مي دهند. اين داروهاي عبارتند از آسپرين، ايبوپروفن و مهار كنندهاي كوكس 2. اما اين داروها اگر براي مدت زمان طولاني با دوز بالا مصرف شوند مي توانند به معده و سيستم گوارش و احتمالا كليه ها آسيب برسانند. و در ضمن براي هوا هم تاثير گذار نيستند.

در دردهايي كه درمان آنها سخت است گاهي علاوه بر داروها از شبه مخدرها نيز استفاده ميشود. شبه مخدرها عبارتند از آرام بخشهايي كه توسط پزشك تجويز ميشوند مثل كدئين و مورفين و داروهايي كه با برند خودشان شناخته ميشوند مثل ويكودين، اكسي كونتين و پركوست. شبه مخدرها در پروسهايي كه مغز از طريق آنها درد را درك مي كند اختلال ايجاد مي كنند. با اين وجود اگر از آنها درست استفاده نشود مي توانند اعتياد آور باشند و براي كنترل درد ممكن است نياز باشد هر دفعه از دوز بالاتري استفاده شود.

در مورد اين داروها نيز همانند هر داروي ديگري بايد تاثير گذاري آن را به نسبت عوارض جانبي بسنجيد. محققان د رحال بررسي داروهاي جديد بالقوه ديگري براي درد هستند تا بتوانند دانش خود را در مورد نحوه عملكرد آنها در بدن افزايش دهند. اما امروزه نيز داروهايي كه براي درد استفاده ميشود تقريبا همانهايي هستند كه 5 دههه قبل يا بيشتر مورد استفاده قرار مي گرفتند. به همين دليل است كه محققان به دنبال شيوه هايي به غير از دارو هستند.

چيزي كه ما مي دانيم اين است كه درمانهايي كه در حال حاضر موجود هستند به ميزان كافي پاسخ گو نيستند. بسياري از بيماران داروها را براي تسكين درد خود كافي نمي بينند و همچنين ممكن است عوارض جانبي ناخوشايندي را نيز تجربه كنند. شواهد از تحقيق بر روي چندين بيماري نشان مي دهد كه شيوه هاي ذهني و بدني علاوه بر شيوه هاي سنتي دارويي مي توانند براي كنترل درد كمك كننده باشند.

تحقيقات نشان داده اند كه در درد مزمن پشت، طب سوزني، ماساژ درماني، يوگا يا درمان رفتاري شناختي (نوعي گفتگو درماني) مي تواند موثر باشد.

دانشمندان همچنين دريافتند كه افراد مبتلا به درد مزمن فيبروميالژيا از طريق تاي چي تسكين مي يابند. اين شيوه هاي ذهني-بدني، مديتيشن، حركات آرام، تنفس عميق و ريلكسيشن را با هم تركيب مي كنند.

اما چگونه اين شيوه ها ميتوانند كمك كننده باشند هنوز يك سوال بي پاسخ است. تفسير تحقيقات در مورد تسكين درد مشكل است. محققان براي تكميل پرسشنامه ها و ارزيابي ميزان دردشان بايد متكي به بيماران باشند..

يك نكته مبهم اين است كه قرار گرفتن در معرض يك عامل ايجاد كننده درد يا محرك در افراد مختلف مي تواند واكنشهاي كاملا متفاوتي ايجاد نمايد. براي مثال، وقتي بازوي دو فرد را در مقابل محرك يكسان گرما قرار مي دهيم يكي ممكن است فقط احساس ناخوشي داشته در حالي كه ديگري درد را بسيار شديد گزارش دهد.

علت اين تفاوتها چيست؟ ما امروزه مي دانيم كه ژن ها در اين زمينه نقش دارند. برخي از تفاوتها به شخصيت ما و حالات روحي ما از جمله اضطراب مربوط ميشوند.

محققان از اسكن هاي مغز براي بدست آوردن بينشي درمورد نحوه پردازش و ادراك درد استفاده كردند. آنها دريافتند كه يك محرك دردناك مي تواند مكانهاي متفاوتي را در يك فردي كه دچار اضطراب است و كسي كه از درد مي ترسد فعال سازد.

در يك تحقيق ديگر به داوطلبان استراتژي هايي آموزش داده شد كه بتوانند مناطق خاصي از مغز خود را فعال كنند. يك تكنيك شامل تغيير دادن ذهني معناي درد و فكر كردن به آن به شكلي غير تهديد كننده بود.

محققان دريافتند كه با تكرار آموزش افراد مي توانند ياد بگيرند كه چگونه اين قسمتهاي مغز را مثل يك ماهيچه بسازند و آن را با فعاليت قوي تر سازند. كه در كل سبب بهبود در درك درد در آنها ميشود. آنها همچنين دريافتند كه انواع مختلف استراتژي هاي ذهني مثل پرت كردن حواس، مناطق مختلفي از مغز را درگير مي سازند.

آنها متوجه شدند كه احساسات شديد مثل عشق مفرط مي تواند تا حد زيادي كاهنده درد باشد. به عبارتي مناطقي از مغز كه با عشق مفرط فعال ميشوند همان مناطقي هستند كه داروها براي كاهش درد استفاده ميكنند.

ما نمي توانيم براي بيماران تجويز كنيم كه به خانه برويد و به دنبال عشق مفرط براي تسكين درد باشيد. اما مي توانيم پيشنهاد دهيم كه كه بيرون برويد و كارهايي را انجام دهيد كه برايتان حس بهتري ايجاد مي كند و برايتان از لحاظ عاطفي خوشايند است. مثلا در زيرنور ماه به پياده روي دركنار ساحل برويد. به موسيقي گوش دهيدكه قبلا هرگز گوش نداده ايد. يك كار ناب و هيجان انگيز انجام دهيد.

اين تجويزي است كه امتحان آن بي ضرر است.

انتخابهاي آگاهانه

نكاتي براي تسكين درد

وزن خود را در كنترل داشته باشيد. وزن اضافه مي تواند بهبود را تعديل كرده و درد را بدتر سازد مخصوصا درد در پشت، زانو، باسن و پاها.

ورزش كنيد.  درد ممكن است از فعاليت شما بكاهد كه مي تواند به چرخه اي از درد بيشتر و از دست دادن توانايي ها منجر شود. از پزشك خود بپرسيد كه آيا مي تواند ورزش به كاهش درد شما كمك نمايد يا خير.

خواب كافي داشته باشيد. خولب مي تواند درد را كاهش داده و احساس بهتري در شما ايجاد كند.

از تنباكو، كافئين و الكل اجتناب كنيد. آنها مي توانند مانع از عملكرد درمان شده و درد را افزايش دهند.

كمك دارويي مناسب دريافت كنيد. اگر پزشك نتوانست يك شيوه مناسب براي تسكين درد شما بيابد به يك متخصص درد مراجعه كنيد.

به يك گروه حمايتي درد بپيونديد. در مورد نحوه برخورد ديگران با درد صحبت كنيد. د رحالي كه از ديگران مي آموزيد افكار و ايده هاي خود را با آنها به تبادل بگذاريد.