HIV و ايدز: حقايق را بدانيد

 HIV و ايدز: حقايق را بدانيد. درمان جواب مي دهد اما پيشگيري امري كليدي است

بيش از سي سال از زماني كه براي اولين بار بيماري اي به نام ايدز در ايالات آمريكا شناخته شد مي گذرد. در آن زمان اين بيماري يك بيماري مرگ آور تلقي ميشد. هيچ درماني وجود نداشت، علت آن ناشناخته بود و اغلب افراد چند ماه بعد از تشخيص جان خود را از دست مي داند. امروزه، افراد مبتلا به HIV، ويروسي كه عامل ايجاد ايدز است، مي توانند زندگي سالم وكاملي داشته باشند.

اصطلاح HIV و ايدز ممكن است گمراه كننده باشند چون به هم ربط داشته ولي با هم متفاوت هستند. HIV ويروسي است كه با حمله و تخريب سلولهاي سفيد خون كه با عفونت مبارزه مي كنند به سيستم ايمني شما آسيب مي رسانند. ايدز مرحله نهايي عفونت HIV درمان نشده است. افراد مبتلا به ايدز ممكن است طيف متفاوتي از علائم داشته باشند چون سيستم ايمني آنها ضعيف شده و در معرض خطر عفونتهاي تهديد كننده حيات و سرطانها هستند.

ويروس HIV از طريق مايعات خاصي از بدن مثل خون و مني از فردي به فرد ديگر منتقل ميشود. حدود 90 درصد عفونتهاي HIV در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا از طريق رابطه جنسي منتقل ميشود. استفاده از سوزن ها و داروهاي تزريقي مشترك دومين علت رايج انتقال اين عفونت است. HIV همچنين ممكن است از طريق مادر آلوده به نوزادش منتقل شود. HIV از طريق تماسهاي اتفاقي مثل دست دادن، بغل كردن، عطسه، استفاده مشترك از ظروف آشپزخانه يا استفاده از حمام منتقل نميشود.

امروزه با مصرف تركيبي از داروها براي مبارزه با HIV ( كه درﻣﺎن ﺿﺪ رﺗﺮووﻳﺮوﺳﻲ ناميده ميشود) افراد مبتلا به HIV كمتري به ايدز مبتلا ميشوند و مي توان جلوي برخي عفونتهاي HIV را امروزه با خوردن داروهاي روزانه كه PrEP ناميده ميشوند گرفت.

برخي افراد فكر مي كنند كه به خاطر اين پيشرفتها ديگر نيازي نيست كه نگران HIV و ايدز باشند. اما چيزي از اين حقيقت كم نشده است. در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا يبش از يك ميليون نفر به HIV مبتلا هستند و هر ساله بيش از 50000 نفر جديدا مبتلا ميشوند. حدودا از هر 7 نفر يك نفر متوجه نيست كه به HIV مبتلا است بنابراين ناآگاهانه ويروس را به ديگران انتقال مي دهد. اين مشكل در كشورهاي در حال توسعه مخصوصا قسمتهايي از آفريقا از اين هم بدتر است.

حتي اگر با راهكارهاي درمان و پيشگيري هم بتوان HIV را چك كرد، ولي باز هم درمان و واكسني براي پيشگيري از آن وجود ندارد. به همين دليل است كه دانشمندان به دنبال راههاي موثرتري براي از بين بردن عفونتهاي HIV هستند.

اگر مشخص شده كه مبتلا به عفونت HIVهستيد و درمان ضد رترو ويروسي رابه موقع قبل از اينكه سيستم ايمني شما اساسا مختل شود شروع كرده ايد، دورنماي شما عالي است. تحقيقات نشان مي دهد كه با درمان زودهنگام، سطوح HIV تا حد زيادي پايين آمده و ويروس ديگر در خون قابل شناسايي نيست. با اين كار طول حيات افزايش يافته و احتمال گسترش HIV به ديگران كاهش مي يابد. اگر افراد مبتلا به درمان خودادامه دهند، مي توانند زندگي خود را نجات داده و مانع از انتقال آن به شركاي جنسي خود شوند.

در برخي افراد، پيروي هر روز از اين رژيم مي تواند يك چالش باشد. از هر 3 نفر مبتلا كمتر از يك نفر آن قدر مرتب داروهاي ضد رترو ويروسي را مصرف مي كند كه ويروس در آنها به سطح غيرقابل شناسايي كاهش مي يابد. به همين دليل است كه دانشمندان به دنبال ايجاد و ارزيابي داروهايي هستند كه دفعات كمتري نياز به مصرف داشته باشد مثلا يك بار در ماه. اين شيوه ها در آزمايشگاههاي بزرگ باليني آزمايش شده و قرار است در اواخر امسال در آفريقا شروع به مصرف شوند. شيوه هاي ديگري نيز كه به مصرف روزانه داروهاي ضد HIV وابسته نباشند نيز تحت بررسي هستند.

در تحقيقات چند دهه گذشته راهكارهاي پيشگيرانه زير مشخص شده اند: تعداد شركاي جنسي خود را محدود كنيد، هيچ گاه از سوزن مشترك استفاده نكنيد، و از كاندوم به صورت درست و مرتب استفاده نمائيد. محققان همچنين به دنبال راههاي جديدي براي پيشگيري از عفونت HIV از جمله واكسنهاي آزمايشي هستند.

يك شيوه پيشگيرانه براي افرادي كه در خطر عفونت HIV هستند استفاده دوز روزانه از داروهاي ضد رترو ويروسي است. در مورد پيشگيري، يك راه موثري كه در حال حاضر در اختيار داريم پروفیلاکسی قبل از تماس يا PrEP است. در اين شيوه شما از ابتلا به عفونت HIV در صورتي كه روزانه دارو مصرف كنيد محافظت ميشويد.

نوع قرصي PrEP (كه ترووادا) ناميده ميشود تركيبي است از دو داروي ضد رترو ويروسي كه در حال حاضر براي درمان عفونتهاي HIV مورد استفاده قرار مي گيرند.

وقتي مسئله درمان و پيشگيري در ميان است، مهمترين فعاليتي كه مي توانيد انجام دهيد اين است كه در وهله اول تست HIV دهيد. پزشك عمومي، كلينيك محلي و ديگر مراكز بهداشتي مي توانند براي شما آزمايشات سريع HIV را انجام دهند كه هزينه چنداني هم برايتان نخواهد داشت. پيشنهاد شده است كه افرادي كه ريسك بالاي ابتلا به عفونت دارند حداقل يك بار در سال چكاب HIV داشته باشند. اين آزمايشات مخصوصا براي افراد جوانتر 13 تا 24 سال اهميت دارد چون بيش از نيمي از افراد در اين گروه سني كه HIV مثبت هستند خود از آلودگيشان بي اطلاع بوده اند.

برخي از افراد از دادن آزمايش اجتناب مي كنند چون از احتمال مثبت بودن HIV مي ترسند. برخي ممكن است وقتي در مورد مسائل جنسي صحبت مي كنند احساس دستپاچگي يا ناراحتي داشته و بنابراين نخواهند آزمايش بدهند. اما هرچه HIV زودتر تشخيص و درمان شود نتيجه بهتر خواهد بود.

لكه ننگ مربوط به عفونت HIV سبب شده كه افرادي كه ريسك بالاي ابتلا دارند جلو نيامده و حتي در مورد نحوه اجتناب از عفونت از كسي مشاوره نگيرند يا اگر آلوده هستند به مراكز بهداشتي مراجعه نكرده و نخواهند كه در آنجا بمانند. اما تحقيقات نشان مي دهند كه باز بودن جوامع مي تواند به درمان و پيشگيري از HIV كمك نمايد.

اين مسئله ننگ فقط در خود خانواده يا فرد قابل حل است چون شرايط هر فردي متفاوت است. بايد با صحبت بيشتر در مورد اين مسئله در جامعه پذيرش ايجاد شود. اگرچه اين كاري بسيار سخت است اما واقعا چاره ساز است.

·         انتخابهاي عاقلانه

آيا بايد آزمايشات HIV را بدهيد؟

تستهاي HIV شامل نمونه گيري از مخاط داخل گونه، خون گيري از نوك انگشت يا نمونه ادرار ميشود. متخصصان پيشنهاد مي دهند كه اگر پاسخ شما به هر يك از سوالات زير مثبت است حتما آزمايش HIV را بدهيد:

  • آيا از زماني كه آخرين آزمايش HIV خود را داده ايد با كسي كه HIV مثبت بوده يا موقعيت HIV او را نمي دانسته ايد رابطه جنسي داشته ايد؟
  • آيا تزريق دارو با وسايل مشترك با ديگران مثل سوزن و سرنگ داشته ايد؟
  • آيا در ازاي دريافت غذا، پول يا سرپناه با كسي رابطه جنسي داشته ايد؟
  • آيا در شما بيماريهاي انتقالي جنسي مثل سفليس شناسايي شده يا به دنبال درمان براي آنها بوده ايد؟
  • آيا مبتلا به هپاتيت يا  سل بوده ايد؟
  • آيا تا به حال با كسي كه يكي از فاكتورهاي خطر ذكر شده در بالا را داشته يا كسي كه سابقه آن را نمي دانيد رابطه جنسي داشته ايد؟

 

 

1170 كلمه