احساس شرمساري از پزشكان به خاطر چاقي بيش از آنچه كه تصور مي كنيد اتفاق مي‌افتد

شرمساري از پزشك به علت چاقي مي‌تواند اعتماد به نفس شما را از بين برده و به صورت غير ملموسي بر سلامتتان تاثير بگذارد. در زير گفته شده است كه اگر به اين خاطر در ملاقات با پزشكتان حس بدي به شما دست داد چه مي‌توانيد بكنيد.

شرمساري از چاقي تنها به اعتماد به نفس آسيب نمي رساند بلكه تحقيقات نشان مي‌دهد مي تواند تاثير منفي بسزايي بر سلامت فيزيكي هم داشته باشد و در تحقيقي اخيرا مشخص شده‌است كه وقتي صحبت از احساس خجالت افراد مي‌رسد پزشكان بزرگترين توهين كنندگان محسوب مي‌شوند.

اگر با خود فكر مي كنيد كه شرمساري از چاقي چيزي است كه به‌طور عمده در شرايط اجتماعي اتفاق مي‌افتد اين گفته شايد عجيب به نظر برسد. اما كساني اين گفته را تجربه كرده اند مي دانند كه ما از چه صحبت مي‌كنيم.

بر طبق تحقيقي، اين نوع شرمسازي از چاقي پزشكي مي تواند به نوعي درمان نامحترمانه، سخنراني در مورد وزن ، پيشنهادات شرمسار كننده و معاينه سطحي منجر شود. حتي پزشكان بي‌طرف نيز اگر با اين مسئله با احتياط برخورد نكنند ممكن است تجربه يك بيمار از رفتن به مطب را مختل كرده و به سلامت او آسيب بلند مدت وارد آورند.

پژوهش ها نشان مي دهند كه اعضاي خانواده اولين منبع ايجاد شرمساري در فرد هستند و بعد از آنها پزشكان در راس قرار دارند. اين بسيار نااميد كننده است چون پزشكي كه بايد مورد اعتماد ترين شخص باشد باعث ايجاد حس بد در بيمار مي‌گردد.
پزشكان بايد از اين تمايل بر پيش داوري كردن آگاه باشند و سعي كنند از چنين رفتارهايي در مطب خود اجتناب نمايند. آنها فكر مي كنند كه بيماران چاق نمي دانند چه چيزي برايشان بهتر است و بايد در برابر رفتارهاي ناسالمشان محافظت شوند. اما در واقع اغلب افراد چاق به خوبي مي دانند كه چاق هستند، و نيازي نمي بينند زماني كه صرفا براي سرما خوردگي و يا شكستگي بازو به پزشك مراجعه نموده اند اين مطلب به آنها تذكر داده شود.

اقداماتي نظير وزن كردن بيماران در هر ملاقات (مخصوصا در فضاي بازي كه بقيه بيماران مي توانند عدد ترازو را ببينند) حتي در زماني كه براي درمان هيچ نيازي به كنترل وزن نيست، مي توانند در مراجعه به پزشك ترديد ايجاد نمايد و مانع از مراجعات بعدي بيمار براي پيگيري بيماري و روند درمان شود كه اين شديدا به سلامت فرد آسيب مي‌رساند.

در آزمايشان باليني اغلب افرادي كه داراي اضافه وزن هستند حذف مي گردند كه بدان معنا است كه دوز داروها ممكن است براي آنها مناسب نباشد. تحقيقات نشان مي دهد كه اين مورد مخصوصا براي برخي از آنتي بيوتيكها و داروهاي شيمي درماني مصداق دارد.
تحقيقات ديگري نشان مي دهد كه پزشكان اغلب در مورد سلامت و انگيزه هاي بيماران چاق فرضياتي ارائه مي دهند. اين بدان معنا است كه آنها بر فرضيات خود براي تشخيص اتكا كرده و علائم را جدي نمي گيرند كه شديدا سبب تشخيص نادرست بيماري هاي جدي ولي قابل درمان ميشود. در تحقيق ديگري مشخص شد كه در افراد چاق بيماريهايي نظير بيماري روده بزرگ و سرطان ريه به درستي بررسي و شناسايي نمي‌شوند.

در چنين مواردي بيمار بايد بر روي حرف خود پافشاري داشته و زماني كه احساس مي كند پزشك غيرمنصفانه و نادرست در مورد وزنش برخورد مي كند مخالفت نمايد. همچنين اگر متوجه رفتار نامحترمانه اي از جانب پزشك در اين زمينه شد مي تواند به پزشك ديگري مراجعه نمايد.

بيماران بايد پزشكان را به احترام، مراقبت شخصي و رفتارهاي سالم براي هر فردي با هر سايزي بدون توجه به وزن تشويق نمايند. و اگرچه گاهي پزشكان حق دارند در رابطه با وزن بيمار صحبت نمايند اما بايد راه درست آن را بدانند. همه ما مي دانيم كه رژيم ها اغلب با شكست مواجه مي شوند و ايجاد حس بد در افراد چاق نمي تواند راه درستي براي كاهش وزن باشد. افراد چاق بايد به تمركز بر خوردن غذاهاي مغذي، فعاليت فيزيكي بيشتر و خواب كافي تشويق شوند و نه بر عددي كه ترازو نشان مي دهد.