رابطه بين مصرف كافئين و نيكوتين بر خواب

از تاثيرات جانبي نيكوتين و كافئين مي تواند بي خوابي باشد. كم كردن مصرف قهوه و سيگار مي تو اند نهايتا به خواب كمك كند اما آماده علائم ترك كه موقتا بر خواب تاثير مي گذارند باشيد.
وقتي برنامه كاري تان خيلي شلوغ است گاهي مجبور ميشويد از چيزي بزنيد و اغلب موارد آن چيز خواب است. تحقيقات نشان مي دهد كه افراد بسياري از بي خوابي مزمن رنج مي برند. دليلش هم دقيقا همان چيزهايي است كه انتطار مي رود- مسئوليتهاي بيش از اندازه بر سر كار، در خانه، نگاه كردن بيش از اندازه تلويزيون و گشتن در وب. اما عوامل ديگري نيز هستند كه در اين زمينه مقصر هستند: كافئين و نيكوتين.
همه ي روز به دنبال كافئين مي گرديد.
با وجود كافي شاپ هايي كه در هر گوشه و كنار خيابانها ديده ميشود، هميشه اين وسوسه وجود دارد كه براي حفظ هوشياري قهوه اي بنوشيد. در واقع كافئين در جهان به عنوان متداول ترين ماده اعتيادآور شناخته ميشود. و فقط هم در قهوه وجود ندارد. كافئين را مي توان در خيلي چيزها از چاي و شكلات گرفته تا برخي از نوشيدني هاي گازدار و داروهاي خاص يافت.
يك دليل براي محبوبيت كافئين اين است كه زماني كه احساس خواب مي كنيم مي تواند با افزايش توليد آدرنالين و تداخل با مواد شيميايي القاء كننده خواب در بدن سبب هوشياري شود تاثيرش هم بسيار سريع است يعني به سرعت در عرض 15 دقيقه به محض اينكه از طريق معده و روده كوچك وارد خون ميشود جذب مي گردد.
آيا كافئين شما را هوشيار نگه مي دارد؟
اما خبرها به اين خوبي ها هم نيست. كافئين يك محرك بوده و بنابراين مانع از خواب ميشود. براي مدت زمان زيادي در بدن باقي مي ماند و شش ساعت طول مي كشد تا فقط نصف يك فنجان قهوه حاوي كافئين از بدن دفع شود. كافئين بيش از اندازه، مي تواند سبب بي خوابي شود كه در بلند مدت خود را به صورت ناتواني در به خواب رفتن و يا بيدار ماندن نشان دهد. مصرف معمول كافئين در حدود 250 ميلي گرم در روز است. اگر اين مقدار به 500 ميلي گرم در روز برسد زياد محسوب ميشود. كافئين زياد سبب تكرر ادار شده و فرد مجبور است چندين بار در طول خواب شب براي رفتن به دستشويي بيدار شود.
ولي نه تنها مصرف بيش از اندازه كافئين مي تواند سبب مشكلاتي در خواب شود بلكه قطع آن نيز مي تواند همين تاثير را داشته باشد يعني پس از ترك كافئين فرد به صورت موقت با مشكلات خواب مواجه ميشود.
ترك كافئين نيز مانند ترك هر ماده اعتياد آور ديگري با افزايش واكنش دستگاه عصبي خودكار يعني ايجاد حالت عصبي، حالت تهوع، افزايش ضربان قلب، سردرد و تحريك پذيري كه همه كاملا متضاد با حالت آرامش مورد نياز براي يك خواب با كيفيت است، سبب اختلال در خواب ميشود. وقتي بدن با گذشت زمان با مقدار كافئين كمتر خود را تطبيق داد، اين علائم نيز فروكش مي كنند.
نيكوتين نيز مي تواند سبب كم خوابي شود.
نيكوتين نيز يك محرك است و تاثيرات جانبي نيكوتين مي تواند سبب بيخوابي و ترك آن سبب علائمي نظير كافئين شود. سيگار كشيدن نيز يك عامل ديگر براي اختلال خواب است. تحقيقات نشان داده اند كه كساني كه سيگار مي كشند زمان بثشتري را در خواب سبك و زمان كمتري را در خواب عميق نسبت به غير سيگاري ها به سر مي برند.
بيشترين مشكل در خواب اوليه شب، يعني زماني كه بيشترين مقدار يكوتين در خون فرد وجود دارد، و در نزديكي صبح يعني زماني كه علائم كاهش نيكوتين بروز مي كند، ديده ميشود.
ترديدي وجود ندارد كه كافئين و نيكوتين ميتواند سبب بيخوابي شده و با خواب تداخل ايجاد كند. سعي كنيد مصرف خود را كمتر كنيد و خواهيد ديد كه به تديج خوابتان بهتر ميشود.