اپ سلامتی برای همه

افراط و تفريط در خوردن

افراط و تفريط در خوردن

بعد از خوردن چه احساسي داريد؟ رضايت؟ سيري بيش از اندازه، يا حتي احساس گناه؟ تمركز داشتن بيش ازاندازه بر غذا گاهي مي تواند به اختلال خورد و خوراك منجر گردد.

افراد مبتلا به اختلالات خورد و خوراك افكار و رفتارهاي شديد، دائمي و ناسالمي در مورد غذا دارند. در نتيجه، ممكن است خيلي كم و يا خيلي زياد غذا بخورند.

اختلالات خورد و خوراك يك انتخاب از سبك زندگي نيستند بلكه بيمارهايي جدي محسوب مي گردند. آنها بر توانايي بدنتان در جذب مواد مغذي مناسب تاثير مي گذارند. كه اين خود مي تواند به مشكلاتي در سلامت نظير مشكلات قلبي و كليوي و حتي مرگ منجر شود.

شناخته شده ترين اختلالات خورد و خوراك عبارتند از اختلال پرخوري افراطي، پراشتهايي عصبي و بي اشتهايي عصبي. اختلال پرخوري افراطي رايج ترين اختلال خورد وخوراك در كشورهاي توسعه يافته از جمله آمريكا است. پرخوري افراطي صرفا به معناي خوردن بيش از اندازه نيست بلكه به معناي از دست دادن كنترل است. يعني شروع به خوردن مي كنيد و احساس مي كنيد ديگر نمي توانيد جلوي خود را بگيريد.

مبتلايان حتي بعد از سير شدن باز هم ميخورند. معمولا تا زماني به خوردن ادامه مي دهند كه ديگر احساس ناراحتي مي كنند. بعد از غذا اغلب دچار احساس گناه، خجالت و استرس مي شوند. خوردن بيش از اندازه به صورت دائمي مي تواند منجر به افزايش وزن و  چاقي شود.

وقتي پرخوري افراطي با پاكسازي همراه ميشود پراشتهايي عصبي ناميده ميشود. مبتلايان به پراشتهايي عصبي بعد از پرخوري افراطي اقدام به استفراغ و يا خوردن قرصهاي ملين، ورزش بيش از اندازه و يا روزه گرفتن مي كنند. اين افراد اغلب دچار اضافه وزن نمي شوند چون با چنين كارهايي كالري اضافه را جبران مي نمايند. اما پراشتهايي عصبي مي تواند خود مشكلاتي براي سلامتي نظير نامنظمي ريتم ضربان قلب و يا مشكلاتي در سيستم گوارش گردد.

افراد مبتلا به بي اشتهايي عصبي در آن سوي ديگر اين رشته قرار دارند. آنها خيلي كم مي خورند و خود را دچار اضافه وزن مي بينند حتي با وجودي كه به صورت خطرناكي دچار كبود وزن هستند. اين اختلال در ميان سه اختلال دير رواج كمتري داشته اما اغلب كشنده تر است.

يك اختلال خورد و خوراك ممكن است براي هر كسي، با هر وزن و هر اندام و در هر زماني اتفاق بيافتد. اما اغلب در نوجواني و يا جواني شروع ميشود. ممكن است علائمي از اختلالات خورد و خوراك را در نوجوان خود مشاهده كنيد اما فكر كنيد كه آنها دارند براي جلي توجه اين كار را مي كنند و يا اين صرفا يك فاز گذرا است. اما همين علائم ممكن است به يك اختلال تمام و كمال تبديل شود.

علت ايجاد اين اختلالات مشص نيست. ژن ها و سابقه خانوادگي، سلامت ذهني و عاطفي و محيط و فرهنگ مي تواند بر ايجاد يكي از اين اختلالات پيچيده در افراد تاثير بگذارد. برخي از محققان در حال بررسي علل ژنتيكي ممكن براي اختلالات خورد و خوراك هستند. برخي ديگر به دنبال تغييراتي ئر مغز هستند. آنها اميدوارند اين تحقيقات بتواند راهنمايي باشد براي تشخيص و درمان موثرتر اين اختلالات.

بسياري از افراد مبتلا به اختلالات خورد و خوراك فكر نمي كنند كه نياز به درمان دارند. بنابراين اعضاي خانواده و دوستان مي توانند بسيار كمك كننده باشند. نگراني خود را در اين باره ابراز نماييد. به آنها بگوييد كه آمادگي گوش دادن به حرفهايشان را داريد.

اگر نگران اين هستيد كه خود و يا يكي از اعضاي خانواده تان دچار اختلالات خورد و خوراك شده ايد، حتما بايد به پزشكي با تخصص مربوطه براي ارزيابي مراجعه نماييد.

برنامه هاي درماني بر اساس نيازهاي فردي بيماران تنظيم مي شوند كه مي توانند شامل گفت و گو درماني، مشاوره تغذيه و دارو درماني شود. با درمان مي توانيد به عادات غذايي سالم تر باز گشته  و مانع از ايجاد عوارض جدي تر شويد.

عادات غذايي سالم

شما نمي توانيد با نگاه كردن به سايز كسي بگوييد كه آيا دچار يك اختلال خورد و خوراك سهت يا خير. اما علائم زير مي توانند در تشخيص كمك كننده باشند:

حذف برخي از وعده هاي غذايي، بهانه آوردن براي غذا خوردن، و يا خوردن در خفا و يا به صورت جداگانه

نگراني مداوم و يا صحبت كردن در مورد تغديه سالم، ورزش، نگراني در مورد اضافه وزن داشتن و يا كم كردن وزن

خوردن بيش از اندازه غذا و يا خوراك يو ميان وعده در هر وعده بيش از اندازه طبيعي

خوردن مقادير زياد شيريني و غذاهاي پر چرب

ترك كردن ميز غذا براي رفتن به دستشويي

رفتن مداوم به جلوي آينه و چك كردن عيبهاي كه خود فرد متصور است