پسوريازيس يا داء الصدف

يکي از شايعترين بيماريهاي مزمن پوستي است که نام آن از کلمه يوناني به معني خارش گرفته شده است . در اين بيماري پوست ناحيه مبتلا قرمز و در سطح اين مناطق پوسته هاي نقره اي رنگ دارد و معمولاً با خارش همراه است.

 شيوع بيماري 1 تا 3 درصد جمعيت است . اما در برخي گروهها ميزان شيوع کمتر است ( از جمله در مونگولوئيدها ) شدت بيماري بسيار متفاوت است . گاهي به قدري ضعيف است که خود بيمار از ابتلاء به آن آگاه نيست و گاه چنان شديد است که تمام نواحي بدن را درگير ميکند . محلهاي شايع درگير پوست سر ، آرنج ، پشت بدن ، و ناخنها مي باشد .

 

 علت بيماري :ژنتيك در ايجاد بيماري نقش مهمي بر عهده دارد  وممكن است افراد بسياري استعداد ابتلا به پسوريازيس را داشته باشند  اما  براي ايجاد بيماري عوامل محيطي مانند استرس ها، خراشيدگي ها ، سائيدگي ، آفتاب سوختگي هاي شديد نيز دخالت دارند هم چنين اين عوامل ميتوانند سير و وخامت بيماري را تغيير دهند.  در پوست اين افراد التهاب  فرايندي ايجاد مي کند که موجب افزايش سرعت در پوسته ريزي از سطح پوست مي شود که معمولاً  چندين برابر حالت طبيعي پوست خواهد بود  . فصل زمستان و کاهش تابش نور آفتاب در تشديد بيماري نقش دارد . عواملي نظير عفونتها از جمله عفونت استرپتوککي حلق و هم چنين بعضي از داروها نيز در فعاليت پسوريازيس دخالت دارند  . بيماري در زنان و مردان به يك نسبت ديده مي شود وغالبا در كودكان شروع مي شود .

علائم بيماري :

پسوريازيس به صورت برجستگي هاي کوچک قرمز رنگ با پوسته هاي سفيد که بتدريج بزرگتر شده و ممکن است اين برجستگيها بهم چسبيده و قسمتهاي وسيعي از پوست را درگير نمايد . در صورتي که پوسته هاي ضايعه برداشته شود معمولاً درد و خونريزي هاي کوچکي در محل ايجاد مي شود . پوسته ها در پوست سر بسيار متراکم است . پسوريازيس در محلهاي مختلف بدن از جمله پوست سر ، ناخن ، نواحي چين دار بدن ، نواحي تناسلي و نواحي کف دست و پا ديده مي شود  و مي تواند به اشکال مختلف از جمله فرم هاي مزمن ، فرم قطره اي ، فرم هاي همرا با درگيري هاي مفصل، فرم معکوس و فرم پوستولر ديده مي شود . که به ذکر انواع آن پرداخته مي شود .

 1-      پسوريازيس پلاکي مزمن : اين فرم در آرنج ، زانوها ، ناحيه نشيمنگاه ، پوست سر ايجاد شده و معمولاً دو طرف بدن را به طور قرينه مبتلا مي کند . اين فرم ممکن است تا سالها باقي بماند . و دوره هايي از عود و بهبود را بيمار تجربه نمايد .

 2-      فرم قطره اي : که معمولاً در کودکان و بالغين جوان ديده مي شود ، اغلب بدنبال يک گلودرد ايجاد مي شود . بيشتر ضايعات در ناحيه تنه و قسمت هاي فوقاني اندام است . اين نوع معمولاً پيش آگهي خوبي دارد .  

3-      پسوريازيس آرتروپاتيک : نوع خاصي از پسوريازيس است که با التهاب مفصل همراه است گرفتاري مفصل مي تواند قبل از تظاهرات پوستي ، همراه آن يا بعد از آن ايجاد شود . گاهي شدت التهاب در مفصل به قدري است که ايجاد ناتواني در بيمار مي نمايد . گرفتاري مفصلي در اين بيماران به شکلهاي مختلف مي باشد که اختصاصي ترين نماي باليني آن گرفتاري مفاصل انتهايي دست و پا مي باشد .

 4-      پسوريازيس معکوس : پسوريازيسي است که نواحي چينهاي بدن از جمله زير بغل ، کشاله ران ، زير پستان و پشت گوش را درگير مي کند . سطح اين ضايعات مرطوب است و معمولاً پوسته هاي سطحي پسوريازيس معمول را ندارد .

 5-      پسوريازيس ناخن : ناخن ها مي تواند به تنهايي يا در جريان درگيري پوست مبتلا شود . شناخته شده ترين و شايعترين اختلال در ناخن حفره دارشدن ناخن مي باشد هم چنين ممکن است ناخن ها از بسترخود جدا شدند. گاهي نيز ناخنها انسجام ساختماني خود را از دست  داده وقطعه قطعه و خرد مي شود .

6-       پسوريازيس كف دست و پا: مي تواند به عنوان بخشي از گرفتاري منتشر بدن باشد ويا تنها محل دركير ي باشد كه به صورت پلاكهاي قرمز با پوسته هاي ضخيم  ويا انواع پوستولر تظاهر مي نمايد. انواع ناشايع وغير معمول ديگري نيز از پسوريازيس وجود دارد  مي توان آنها را به فرمهاي محل هاي خاص تقسيم بندي نمود .