آکنه یا جوش صورت

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

.آکنه یا غرور جوانی یک بیماری پوستی است که در آن مسدود شدن منافذ پوست باعث ایجاد برجستگی های کوچکی بر روی سطح پوست می شود. آکنه یا جوش صورت از شایعترین اختلالات پوست است ، براساس یک برآورد 85 درصد از نوجوانان دچار این مشکل می شوند. اما خوشبختانه درمان موثر برای آن در دسترس قرار دارد. همچنین درمان های مناسبی برای جلوگیری از ایجاد لکه های دایمی بر روی پوست بر اثر آن معرفی شده است

چگونه آکنه ایجاد می شود؟

چهار مرحله اساسی در ایجاد و گسترش آکنه نقش دارد. فولیکولهای مو به دلیل تجمع سلولهای پوست دچار تورم می شوند و خروجی آنها مسدود می شود. این سلولها با ماده ای به نام سبوم  (یک ماده روغنی که مو و پوست را چرب می کند) ترکیب شده و یک غده متورم را ناحیه فولیکول ایجاد می کنند.

غدد ترشح کننده سبوم که به نام  غدد چربی شناخته شده اند، در دوران نوجوانی  تولید سبوم را افزایش می دهند. تعداد زیادی از غدد چربی در صورت ، گردن ، قفسه سینه ، قسمت بالای کمر و بازوها یافت می شوند.افزایش تولید سبوم همچنین باعث می شود که باکتری ها ( نوعی میکرب ) است که معمولا به طور طبیعی بر روی پوست زندگی می کنند، تکثیر شوند. افزایش رشد باکتریها باعث التهاب موضعی می شود که باعث پارگی فولیکول و تشکیل یک جوش صورت می شود.

علت های ایجاد آکنه چیست؟

تغییرات هورمونی:

تغییرات هورمونی در دوران بلوغ  باعث بزرگ شدن غدد چربی و افزایش تولید سبوم در آنها می شود. البته در اکثر افراد مبتلا به آکنه ، میزان ترشح هورمونها عادی است ، اما غدد چربی بسیار به هورمون حساس هستند.

در مواردی نیز میزان هورمون ها به دلیل مشکلی به نام سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) تغییر میکند و که منجر به بروز آکنه می شود. ( برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به این صفحه در همین پایگاه اینترنتی مراجعه نمایید)

جوش صورت به تدریج بدون درمان بین سنین 30 تا 40 از بین می رود، هر چندممکن است در همین سنین نیز بروز نماید. این مطالب متعلق به پایگاه اطلاع رسانی www.myhealth.ir است و ذکر مطالب بدون ماخذ غیرقانونی و غیراخلاقی است.

آکنه در سنین پس از نوجوانی عمدتا در زنان رخ می دهد، در مقابل آکنه نوجوانی عمدتا در مردان رخ می دهد. آکنه می تواند قبل از دوره قاعدگی زنان رخ دهد، به خصوص در زنان مسن تر از 30 سال.

  • عوامل خارجی: مواد آرایشی ممکن است به ایجاد آکنه کمک کنند. روغن ها و چربی موجود در محصولات مو همچنین می توانید ضایعات پوست را بدتر کنند. محصولات که پایه آنها (حلال) به جای چربی، آب است، کمتر احتمال دارد که آکنه را بدتر کنند.

    افراد مبتلا به آکنه که اغلب از صابون و شوینده ها استفاده می کنند. در حالی که این درمان ها سیبوم را از سطح پوست حذف می کند اما قادر به کاهش تولید آن  نیست؛ شستشوی مکرر و یا پرخاشگرانه جوش های صورت با این شوینده ها می تواند در واقع آکنه را بدتر کند.
  • رژیم غذایی: نقش رژیم غذایی در آکنه بحث برانگیز است. برخی از مطالعات بین مصرف شیر گاو و افزایش خطر آکنه ارتباطاتی یافته اند، این مساله شاید به دلیل رخ می دهد که هورمون ها به طور طبیعی در شیر ترشح می شوند. با این حال ، شواهد چندان قوی درباره رابطه مصرف غذاهای چرب و شکلات با افزایش خطر ابتلا به آکنه وجود ندارد.
  • استرس: فشار روانی به احتمال زیاد می تواند آکنه را بدتر کند. در مطالعات متعددی بر روی دانشجویان ، شدت آکنه در طول زمان هایی که آنان استرس بیشتری دارند، دیده شده است.

هیچ درمان ایده آلی برای آکنه وجود ندارد ، و غالبا درمان  ترکیبی توصیه می شود. از آنجاییکه ضایعات آکنه در طی حداقل هشت هفته تکامل پیدا می کنند، باید هر روش درمانی را برای حداقل دو تا سه ماه قبل از قضاوت درباره تاثیر پذیری آن استفاده نمود.این مطالب متعلق به پایگاه اطلاع رسانی www.myhealth.ir است و ذکر مطالب بدون ماخذ غیرقانونی و غیراخلاقی است.

 مراقبت از پوست: مراقبت از پوست یک جنبه مهمی از درمان جوش است:

  • بهداشت پوست: شستشوی صورت حداکثر دو بار در روز با استفاده از یک شوینده ملایم (غیر از صابون) و آب نیمه گرم. برخی پزشکان توصیه می کنند که از استفاده از کیسه حمام یا حوله اجتناب شود، و به جای آن با استفاده از دست ها صورت شسته شود. شستشو و مالش شدید می تواند آکنه و صدمه به سطح پوست را بدتر کند.  از دستکاری کردن، فشار دادن یا خالی کردن محتویات جوش ها باید به جدیت پرهیز شود، چون این مساله ممکن است آکنه را بدتر نموده، باعث تورم و ایجاد اثر یا زخم دایمی بر روی پوست شود. همچنین می تواند ضایعات را به علت آلوده شدن، عفونی نماید.
  • چرب کردن پوست: استفاده از یک چرب کننده ملایم خشکی و پوسته شدن پوست را به حداقل میرساند، که عوارض جانبی برخی درمان های رایج آکنه است را به حداقل می رساند. افراد دارای پوست خشک اغلب از یک کرم و یا پماد چرب کننده سود می برند. در حالی که افراد با پوست چرب ممکن است از ژل های چرب کننده را ترجیح دهند. چرب کننده های اصلاحا  "غیر comedogenic"  کمتر احتمال دارد باعث سوزش و ایجاد آکنه شوند.
  • حفاظت از خورشید: برخی از درمان های آکنه منجر به افزایش حساسیت پوست به نور آفتاب می شوند(به عنوان مثال مصرف داکسی سیکلین و یا کرم رتینوئید). برای به حداقل رساندن صدمه به پوست بر اثر آفتاب ، اجتناب از قرار گرفتن در معرض آفتاب به میزان بیش از حد و استفاده از یک کرم ضدآفتاب با SPF 15 یا بیشتر به طور روزانه ضروری است.