اپي گلوتيت

اپي گلوتيت اصطلاحي است كه براي توضيح تورم و التهاب اپي گلوت كه درست پشت ريشه زبان شما قرار دارد استفاده ميشود. علت آن يك عفونت ويروسي يا باكتريايي است. علائم معمول عبارتند از تب، گلودرد و مشكل در بلع. مشكلات تنفسي ممكن است اتفاق افتد. براي حصول اطمينان از رسيدن اكسيژن كافي درمان سريع مورد نياز است كه شامل آنتي بيوتيك ميشود. اگر اپي گلوت سريعا درمان شود، دورنماي آن عموما خوب است. اگر درمان نشود، مي تواند تهديد كننده حيات باشد. از زماني كه ايمن سازي در مقابل Hib معرفي شد، تعداد كودكاني كه مبتلا به اپي گلوتیت ميشوند در كشورهاي توسعه يافته به خصوص انگلستان تا حد چشمگيري كاهش داشته است.

اپي گلوت چيست؟

اپي گلوت يك زبانه برگي شكل از بافت غضروفي است كه درست در پشت ريشه زبان قرار دارد. وقتي چيزي قورت مي دهيد، اپي گلوت، حنجره (جعبه صدا) را مي پوشاند و مانع از ورود غذا به ناي(مجراي هوا) ميشود. حنجره در جلوي گردن بالاي ناي قرار دارد. حنجره حاوي تارهاي صوتي بوده و هوا را از دهان به ناي و از آنجا به ريه ها انتقال مي دهد.

 

 

اپي گلوتيت و عامل ايجاد آن چيست؟

اپي گلوتيت التهاب اپي گلوت است كه عامل آن اغلب يك عفونت باكتريايي است. رايج ترين باكتري كه سبب اپي گلوتيت ميشود، هموفيلوس آنفلونزاى تيپ Hib) b) است. باكتري هايي مثل ترپتوکوکوس پنمونيه نيز مي توانند سبب اپي گلوتيت شوند.

عفونت منجر به تورم و التهاب اپي گلوت ميشود. اگر اپي گلوت متورم شود، به خاطر موقعيتش در گلو، مي تواند با مسدود كردن مسير هوا در حنجره و ناي و ريه ها بر تنفس شما تاثير بگذارد.

اپي گلوتيت ممكن است با خروسك كه در كودكان رايج است اشتباه گرفته شود. خروسك به خاطر عفونت ويروسي كه حنجره (جعبه صدا) و ناي (مجراي هوا) را تحت تاثير قرار مي دهد ايجاد ميشود. خروسك نسبت به اپي گلوتيت كم خطرتر است و خود به خود بهبود مي يابد.

چه كساني به اپي گلوت مبتلا ميشوند و تا چه حد رايج است؟

اپي گلوت در هر سني ممكن است اتفاق افتد اما اغلب در كودكان 2 تا 7 سال متداول تر است. با اين وجود، از زماني كه واكسن Hib در انگلستان و ديگر كشورها در دهه 1990 معرفي شد، تعداد كودكان مبتلا به اپي گلوتيت به صورت چشمگيري كاهش يافت. در حال حاضر اين بيماري نادر است.

افزايش واكسن Hib بدين معنا است كه در حال حاضر بيشتر مبتلايان به اپي گلوتيت بزرگسالان هستند تا كودكان. با اين وجود، بزرگسالان نيز به ندرت به اپي گلوتيت مبتلا ميشوند. اگر سيستم ايمني شما به درستي كار نكند بيشتر در خطر ابتلا هستيد مثلا اگر شيمي درماني مي كنيد يا HIV داريد.

همچنين هيچ واكسني 100 درصد موثر نيست. بنابراين، در مواردي نادر افرادي كه در برابر Hib واكسينه شده اند نيز ممكن است به اپي گلوتيت مبتلا شوند.

علائم اپي گلوتيت چيست؟

اولين علامت آن اغلب تب (دماي بالا) است. فرد مبتلا به اپي گلوتيت شديدا از گلودرد شكايت خواهد كرد. صدا كلفت شده و در زمان بلع درد احساس ميشود. به خاطر درد در زمان بلع، آب دهان تراوش خواهد كرد. سرفه نيز از علائمي است كه كمتر متداول است.

تنفس با صدا و مشكل در تنفس در ادامه به وجود خواهد آمد و نياز به درمان سريع دارد. كسي كه مبتلا به اپي گلوتيت است عموما ترجيح مي دهد راست بنشيند و كمي به جلو خم شود كه زبان هم كمي به بيرون مي آيد. اين نحوه قرارگيري به باز شدن راه تنفسي آنها كمك كرده و سبب ميشود اكسيژن بيشتري به ريه ها برسد. فرد مبتلا به اپي گلوتيت ممكن است شديدا مضطرب و ترسيده باشد. در زماني كه تلاش براي نفس كشيدن مي كنند مي توانيد صداي خرخر را از بيني آنها بشنويد. چون اكسيژن كمتري به ريه ها مي رسد، رنگ پوست به خاكستري يا آبي تغيير مي كند.

اگر درمان به سرعت آغاز نشود التهاب اپي گلوت ممكن است كاملا راه مسير هوا را مسدود كند. اين بدان معنا است كه هوا نمي تواند به ريه ها رسيده و منجر به غش و مرگ ميشود.

در كل، بزرگسالان مبتلا به اپي گلوتيت نسبت به كودكان علائمشان شدت كمتري دارد و پيشرفت علائم كندتر است.

چگونه مي توان اپي گلوتيت را شناسايي كرد؟

اگر فردي مشكوك به اپي گلوتيت بود بايد سريعا در بيمارستان بستري شود. بايد سريعا با 115 تماس گرفت و به عنوان يك موقعيت اضطراري درمان شود.سعي نكنيد فرد را خوابانده و به داخل گلوي او نگاه بياندازيد چون با اين كار گلو كاملا بسته ميشود و ممكن است سبب توقف كامل تنفس شود.

اپي گلوتيت با علائم عمومي آن شناسايي ميشود. وقتي در بيمارستان هستيد براي كمك به تاييد اپي گلوتيت ممكن است از شيوه اي كه نازوفارنگوسکوپ ناميده ميشود استفاده شود. يك لوله نازك و انعطاف پذير از بيني به گلو به پايين فرساتده ميشود. پزشك مي تواند از داخل لوله به داخل نگاه كرده و تورم و قرمزي اپي گلوت را تشخيص داد.

گاهي مي توان از گلو عكس اشعه ايكس گرفت و متوجه تورم اپي گلوت شد. همچنين نمونه اي از مخاط گلو برداشته شده و براي بررسي عفونت به آزمايشگاه فرستاده ميشود. ممكن است نمونه اي از خون هم گرفته شود تا دوباره علائم عفونت بررسي شود.

درمان اپي گلوتيت چيست؟

اگر فردي مبتلا به اپي گلوت باشد، مهمترين درمان حصول اطمينان از رسيدن اكسيژن به ريه ها است. براي مثال، مي توان با استفاده از يك ماسك از دهان و بيني اكسيژن داد. گاهي ممكن است فرد براي تنفس نياز به كمك داشته و از ونتيلاتور استفاده شود (ماشيني كه به صورت مكانيكي براي حفظ جريان اكسيژن و هوا به داخل و خارج ريه استفاده  عمل مي كند).

در موارد جدي، اگر اپيگلوت متورم شده و مسير هوا مسدود شود، حتي اگر اكسيژن داده شود هم ممكن است به ريه ها نرسد. بنابراين tracheostomy (ﺗﺮاﻛﺌﻮﺳﺘﻮﻣﻲ) انجام ميشود. در اين شيوه برش كوچكي در ناي زده شده و لوله نازكي به زير اپي گلوت متورم فرستاده ميشود تا بتوان اكسيژن را به ريه ها رساند. در كسي كه از تراكئوستومي برايش استفاده ميشود ممكن است براي كمك به تنفس به ونتيلاتور نيز نياز داشته باشد.

آنتي بيوتيكها نيز بخش مهم ديگري از درمان هستند. آنها به مبارزه با عفونت كمك مي كنند. براي كمك به كاهش التهاب در اطراف اپي گلوت ممكن است يك داروي استروئيدي نيز تجويز شود.

آيا اپي گلوتيت عوارضي دارد؟

اگر اپي گلوتيت سريعا درمان نشود، ممكن است مسير هوا كلا مسدود شود. اين بدان معنا است كه هوا به كل ديگر به ريه نمي رسد و فرد ممكن است بميرد. با اين وجود، اگر اپي گلوتيت سريعا درمان شود، دورنماي آن در كل خوب است. در كودكان بهبود حدودا 7 روز طول مي كشد ولي در بزرگسالان ممكن است طولاني تر باشد.

به ندرت ممكن است عفونت از اپي گلوت به ديگر قسمتهاي بدن از جمله گوش، مغز و قلب و ريه ها منتشر شود.

آيا مي توان از اپي گلوتيت پيشگيري كرد؟

براي همه كودكان در سنين 2، 3، 4 سال و 12 ماه واكسن Hib توصيه ميشود. اين كار به كاهش فوق العاده موارد اپي گلوتيت در كودكان شده است. با اين وجود، اين واكسن نيز همانند همه واكسن هاي ديگر هميشه 100 درصد موثر نيست. باكتري هاي ديگر نيز ممكن است اپي گلوت ايجاد كنند.

به افرادي كه در تماس با فرد مبتلا به اپي گلوت هستند (براي مثال، افرادي كه با او در يك خانه هستند) نيز آنتي بيوتيك داده ميشود تا شانس انتقال عفونت كاهش يابد.

1204 words