سکسکه

سکسکه2

 

سکسکه در نتیجه انقباض سریع عضله دیافراگم (عضله جدا کننده ریه ها از محوطه شکم که به تنفس نیز کمک می کند) می باشد. همراه با انقباض دیافراگم، گلوت که در بالای حنجره قرار گرفته است نیز منقبض می شود و صدای "هیک" ایجاد می شود.

سکسکه یک حرکت غیر ارادی است که بر خلاف عطسه و سرفه به نظر مفید نمی رسد.

سکسکه گذرا:

اغلب مردم تاکنون سکسکه را تجربه کرده اند. معمولا بدون دلیل خاصی شروع می شود و پس از مدت کوتاهی خاتمه می یابد. البته علل زیر نیز در ایجاد سکسکه موثرند:

هیجان ناگهانی و یا استرس عاطفی

خوردن سریع غذا که منجر به بلع هوا می شود و یا خوردن نوشابه های گازدار که باعث ورم موقتی معده می شود.

تغییر شدید دمایی: به عنوان مثال خوردن مایعات بسیار سرد و یا بسیار داغ

الکل

مصرف زیاد سیگار

درمان سکسکه زودگذر:

در اغلب موارد سکسکه پس از مدتی رفع می شود ولی از آنجاییکه این حالت برای برخی افراد ناراحت کننده است، راهکارهایی به منظور خاتمه دادن سریع تر به سکسکه توصیه می شود. البته این توصیه صرفا تجربی هستند و تاکنون مطالعات علمی روی نحوه عملکرد آن ها صورت نگرفته است.

انگشت های شست دست را داخل گوش فرو ببرید و با انگشت پنجم دست ها سوراخ های بینی را بگیرید. در این حالت یک تا دو جرعه آب از لیوان بنوشید. شاید به نظر احمقانه بیاید ولی یکی از موثرترین روش ها برای بند آمدن سکسکه تاکنون شناخته شده است. می توانید برای انجام آن از دیگران نیز کمک بگیرید. افرادی که تنها هستند، می توانند با نی آب بنوشند.

آب بخ بنوشید.

یک قاشق شکر دانه دانه را ببلعید.  

لیمو ترش در دهان بچکانید و یا کمی سرکه مزه مزه کنید.

نفس را حبس کنید و یا سریع نفس بکشید و یا در یک پاکت تنفس کنید.

دیده شده که عطسه زدن و گاهی ترسیدن ناگهانی باعث بند آمدن سکسکه نیز میگردد.

زانوها را به سمت قفسه سینه بکشید و به شکم حالت سجده مانند روی زمین بنشینید بطوریکه به شکم و قفسه سینه فشار وارد شود.

یک نفس عمیق بکشید و آن را در سینه حبس کنید و سپس زور بزنید و به عضلات شکم فشار وارد آورید. مانند زمانیکه در توالت دچار یبوست شده اید.

سکسکه مدوام (زمانیکه سکسکه بیش از 48 ساعت طول بکشد)

سکسکه مداوم نادر است و معمولا یک بیماری زمینه ای منجر به ایجاد آن می شود. از جمله:

داروها: استروئیدها، مسکن های مخدر مانند مرفین و متیل دوپا که یک داروی فشار خون است.

تغییر در بیوشیمی خون: مانند ورود الکل،  قند، کلسیم و یا پتاسیم بالا. سکسکه مداوم در افرادی که نارسایی کلیه دارند به معنای پتاسیم بالا و نیاز به دیالیز در اسرع وقت می باشد.

مشکلات دستگاه گوارش:  از جمله بازگشت اسید معده به مری، نفخ و ورم معده، عفونت کیسه صفرا و یا هر عفونت دیگری که در زیر دیافراگم باشد و آن را تحریک کند.

بیهوشی عمومی

شرایطی که گردن، قفسه سینه و یا شکم را درگیر کند. مانند ذات الریه، جراحی و یا وجود تومور در این نواحی.

حملات قلبی و یا حتی التهاب پرده دور قلب می تواند منجر به سکسکه شود.

آسیب مغزی، عفونت و یا سکته مغزی می تواند منجر به سکسکه شود.

سکسکه گاهی در مراحل پیشرفته یک بیماری مانند سرطان ظاهر می شود.

توجه: چنانچه دچار سکسکه مداوم شدید بایستی به پزشک جهت کشف عامل زمینه ای آن مراجعه کنید. یکی از شایعترین علل زمینه ای سکسکه مداوم بازگشت اسید از معده به مری می باشد که با مصرف داروهای ضد اسید بهبود می یابد.

درمان های سکسکه مداوم:

در ابتدا بهتر است تمامی راه های پیشنهادی برای رفع سکسکه گذرا را امتحان کنید و همچنین در صورت امکان در صدد رفع عامل زمینه ای آن برآیید. با این حال داروهایی برای درمان سکسکه مداوم پیشنهاد شده است:

کلرپرومازین یا هالوپریدول: که با مهار تحریک عصب دیافراگم می تواند سکسکه را متوقف کند.

در صورتیکه مشکل بازگشت اسیدی معده مطرح است می توان از داروهای ضد اسیدی مانند امپرازول یا رانیتیدین و یا دارویی که منجر به تخلیه سریع تر معده شود مانند متوکلوپرامید استفاده کرد.

باکلوفن: شل کننده  عضلانی است که عضله دیافراگم را نیز می تواند آرام کند.

گاباپنتین:  که با مهار تحریک عصب دیافراگم می تواند سکسکه را متوقف کند.

سکسکه پس از بیهوشی با تجویز وریدی متوکلوپرامید مهار می شود.

افرادی که در مراحل انتهایی و پیشرفته بیماری خود هستند می توانند داروهای آرام بخش مانند میدازولام دریافت کنند که برای  اضطراب و ناراحتی شان نیز مرهمی باشد.

در صورتیکه سکسکه به هیچ کدام از درمان های زیر پاسخ ندهد عصب فرنیک که به دیافراگم عصب دهی می کند با عمل جراحی قطع خواهد شد. ولی حتما توجه داشته باشید که برای سکسکه مداوم به پزشک مراجعه کنید و علت زمینه ای را بیابید و از پیش خود دارو مصرف نکنید.

عوارض سکسکه:

سکسکه گذرا عوارضی نخواهد داشت. ولی سکسکه مداوم گذشته از خستگی عضلانی، می تواند منجر به بدخوابی و همچنین کج خلقی فرد مبتلا گردد. زخم در افرادی که پس از جراحی شکم دچار سکسکه شده اند، به علت حرکات مداوم عضلات شکم دیرتر بهبود می یابد.