افسردگي و درمان آن

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

علاوه بر این ، برخی از مردم متوجه نمی شوند که مشکلات جسمی مانند دردها، خستگی ، و دشواري خواب آنها می تواند از افسردگی ناشی شود. كسب اطلاعات بيشتر درباره اين بيماري

خوشبختانه، درمان زودهنگام و موفق افسردگی مي تواند طول مدت بیماری را كاهش داده، باعث کاهش احتمال بروز عوارض مزمن و کاهش احتمال عود. شود.

درمان افسردگی شامل روان درمانی (مشاوره) درمان با دارويي و یا ترکیبی از این روش های درمانی مي باشد. در بسیاری از موارد، افسردگی می تواند توسط پزشك خانواده درمان شوند و نياز به مراجعه به پزشك متخصص را ندارد.

خودکشی یک نتیجه غم انگیز ولي قابل پیشگیری افسردگی شدید است. اگر پزشك مشكوك به افسردگي شود حتما بايد در مورد افکار خودکشی بسوال كند. بيماران نيز در صورتی که دارای افکاري در مورد صدمه به خود و یا پایان دادن به زندگی  دارند، کاملا ضروری است كه به پزشك خود موضوع را واضحا بيان كنند. اگر خانواده يا نزديكان بيمار نگران هستند بيمار یا کسی که می شناسند در معرض خطر آسيب رسانده به خود يا دیگران مي باشد باید یکی از موارد زیر انجام دهد :

  • با پزشك خانواده برای مشاوره براي وقت فوری  تماس بگيرد
  • شخص را به بخش اورژانس  ببرد

کسی که در معرض خطر فوری برای اقدام به خودکشی مي باشد نیاز به ارزیابی های اضطراری و فوری برای درمان افسردگی دارد . این کار ممکن است همراه با بستری در بیمارستان، تجويز داروهای ضد افسردگی و پيگيري درمان به طور فشرده باشد.

دارو در مقابل روان درمانی

افراد مبتلا به افسردگی شدید معمولا یک یا چند تا از داروها برای درمان عوارض بيماري نياز دارند. گاها همراه با آن روان درمانی نيز مورد نیاز است. درمان ترکیبی  به خصوص برای افرادی که مبتلا به افسردگی شدید و یا سابقه افسردگی مکرر هستن ممکن است مفید واقع شود. افسردگی خفیف و یا متوسط به احتمال زیاد می تواند با درمان دارویی یا روان درمانی معالجه شود. هیچ معيار مشخصي و  روشنی  براي اينكه كدام روش بهتر است وجود ندارد.

روان درمانی

روان درمانی (که گاهی به نام مشاوره) روشي است که در طی یک فرآیند مذاکرات برنامه ريزي شده توسط یک فرد حرفه ای بيمار مشكلات خود را در مورد احساسات ، روابط ، و نگرانی. در طی یک جلسه درماني بيان مي كند، درمانگر روش های دیگر تفکر و یا انديشيدن در باره یک وضعیت را آموزش مي دهد، که اغلب به بیماران کمک می کند تا به مقابله با نشانه های افسردگي، بهبود مهارت های اجتماعی ، و افزایش اعتماد به نفس در خود بپردازند.


چندین نوع مختلف روان درمانی وجود دارد. جلسه درماني معمولا در دفتر درمانگر یک بار در هفته به مدت 30 تا 60 دقیقه انجام مي شود. كه البته در مراحل اولیه درمان ، دو یا بيشتر جلسه در هر هفته ممکن است توصیه شود. به دنبال پیشرفت  درمان، تعداد جلسات می تواند به یک بار در هفته و یا هر چند هفته  کاهش یابد. بیمار و درمانگر با هم باید براي ادامه روند کار باهم برنامه ريزي می کنند.

جلسات درمانی اولیه اغلب بر روي تلاش براي درک دلیل بروز افسردگي متمرکز مي شود، و ممکن است فعالیت هايی به صورت مشق شب ساده برای شناسایی این عوامل توسط خود بيمار براي وي تعيين شود. هر چند روان درمانی می تواند عوارض حاد افسردگی در ظرف چند هفته بهبود بخشد ، تاثير كامل درماني ممکن است تا مدت 8 تا 10 هفته یا بیشتر دیده نشود.

روان درمانی می تواند توسط روانشناس ، روانپزشک ، مددکار اجتماعی بالینی ، و یا پرستار متخصص سلامت روان ارائه شود.

افراد مبتلا به افسردگی شدید و کسانی که در معرض خطر خودکشی هستند اغلب در یک بيمارستان روانی برای یک مدت کوتاهی بايد بستری شوند. در طول بستری، شخص معمولا توسط یک روانپزشك  برای مدیریت داروها و یک روانشناس یا مشاور رواندرماني برای جلسات رواندرماني ويزيت خواهد شد. فعالیت هاي ديگري مانند جلسات گروه درمانی و ورزش اغلب مشوق هاي خوبي براي بازگشت بيماران به زندگي هستند.

تجربيات مولف

 من معتقدم اين بيماري اگرچه مسائل بيولوژي و مسائل ژنتيكي و همچنين شخصيت افراد دربروز آن نقش عمده اي دارد. اما از طرفي ارزيابي زندگي افراد مختلف نشان دهنده آن است كه اگرچه برخي افراد با مشكلات بسيار حاد و دشوار سرانجام بر مشكلات چيره مي شوند و برخي ديگر با مشكلاتي به مراتب كمتر در برابر آنها سر فرود آورده و تسليم مي شوند.

توجه به چند نكته در همين راستا ضروري است

يك- افسردگي بيماري است كه عمدتا به دنبال تنش هاي عصبي و مشكلات زندگي بروز مي كند و برخلاف بيماري هاي حاد جسماني فرد به تدريج دچار آن مي شود و غالبا با افكار ناراحت كننده، افكار پوچ گرايانه و افكاري كه سعي مي كند فرد را قانع كند كه او شكست خورده است و زندگي پوچ و بي ارزش است، اغاز مي شود و هرچه فرد بيشتر و بيشتر به اين افكار بها مي دهد و آنها را در ذهن خود مي پرورد ناخواسته بيشتر در بيماري فرو مي رود.

دو- داشتن دوستان و افراد حامي و درميان گذاشتن موضوع با انها در پيشرفت بيماري و درمان آن اهميتي حياتي دارد و بايد به آن توجه جدي داشت.

سه- اعتقاد مثبت به زندگي و نگرش مثبت انديشي و اعتقاد به خداوند در قالب هر دين الهي و توكل حقيقي به او به معناي انكه خدا را مرجعي براي مشكلات بداند و ايمان حقيقي به خالق جهان نيز مساله اي است كه نه تنها بيماري هاي روحي و رواني بلكه بيماري هاي جسمي را نيز از انسان دور مي كند. و داستانهايي نقل شده از بيماراني كه با اين شيوه نگرش و تفكر بر بيماري هاي جسمي لاعلاجي مانند سرطان نيز غلبه كرده اند.