خودكشي - كابوس پايان دنيا

خودکشی1آیا تاكنون درباره خودكشي فكر كرده ايد؟ عجيب است اما آمارها مي گويند كه تقريبا همه انسان ها در طول عمر خود حداقل يك بار به خودكشي فكر مي كنند. اما آيا واقعا اين راه مناسب است؟ خواندن اين مقاله به همه كساني كه به اين مساله فكر مي كنند مي آموزد كه چگونه بدون خودكشي به آرامش دست يابند.

بسياري از افرادي كه به خودكشي فكر مي كنند در واقع از مدت ها قبل به بيمار افسردگي مبتلا شده اند و به دليل ابتلا به اين بيماري است كه به خودكشي فكر مي كنند. دقت نماييد در واقع افرادي كه به خودكشي فكر ميكنند دچار يك بيماري شده اند كه خودكشي عارضه اين بيماري است. توجيه وجود مشكلات و مصيبت ها و غيره به نظر دلايل منطقي براي توجيه عقلاني تفكر خودكشي است در حاليكه علت اصلي وجود بيماري است. چه بسا افرادي كه مشكلات بسيار بسيار بيشتري دارند و هرگز به اين مساله فكر نمي كنند. پس هشدار مهمي كه افراد داراي اين فكر و همراهيان و اعضاي  خانواده اين افراد بايد به آنان بدهند، اين است كه قانع شوند كه اين تفكرات خود ناشي از يك حالت بيمارگونه هستند نه نتيجه قهر طبيعت و شرايطي كه بايد تصميمي مانند بسياري از تصميمات زندگي براي آن گرفت.

هميشه بايد اميد داشت

اگر فردي به دنبال افسردگي شديد به خودكشي فكر كند، چه علايمي خواهد داشت. پرسشنامه زير كمك كننده است:

پرسشنامه ارزيابي افسردگي و خطر خودكشي

 

 آيا احساس بي ارزشي، گناه، بي فايده بودن و نااميدي شديد وجود دارد؟
 آيا بيشتر روزها احساس افسردگي، بي انگيزگي و ياس شديد وجود دارد؟
 آيا به انجام شغل هميشگي و بودن با دوستان صميمي ديگر تمايلي نيست؟
 آيا مقدار خواب خيلي زياد شده است يا مشكل در به خواب رفتن رخ داده است؟
 آيا اشتها به غذا نسبت به قبل خيلي بيشتر يا كمتر شده است؟
 آيا احساس كمي انرژي، خستگي دايمي و ضعف همه روز وجود دارد؟
 آيا بيمار احساس بي قراري مي كند و نمي تواند يك جا ثابت بنشيند؟
 آيا احساس عدم توان انديشيدن و تصميم گيري در فرد وجود دارد؟
 آيا بيمار بيش از معمول گريه مي كند؟
 آيا فرد احساس پوچ بودن و بي ارزش بودن زندگي را دارد؟

 اگر به دو مورد يا بيشتر از سوالات بالا پاسخ مثبت داده شود، و اگر علايم بيان شده براي بيش از 2 هفته يا بيشتر به طول انجاميده اند، بيمار احتمالا به افسردگي باليني مبتلا شده است. نكته خوب اين است كه غالبا با درمان افسردگي، افكار خودكشي نيز از ياد مي روند.

نكته مهم

اگر احساس تمايل به خودكشي را در خود احساس مي كنيد و نمره مثبت از پرسشنامه بالا دريافت كرده ايد، آن را جدي بگيريد. اين علايم مانند يك حمله قلبي ناشي از بيماري بوده و به همان اندازه خطرناك هستند، بيمار نبايد تصور كند كه اين يك مساله روحي و يا مشكلات زندگي است كه فرد را منطقا به اين افكار سوق داده است. بهتر است بلافاصله با اولين مركز مشاوره اجتماعي-رواني در محل رنندگي خود تماس بگيريد، به بخش پشتيباني زنده اين وبسايت مراجعه كنيد و يا به يكي از اعضاي خانواده يا دوستي كه حامي شما است، اطلاع دهيد. 

علايم هشدار دهنده

مانند بسياري از بيماري هاي جسمي، بيماري هاي رواني نيز علايم هشداردهنده اي دارند كه زنگ خطري براي جلوگيري از عوارض شديد بيماري هستند و بايد دقت شود. در همين راستا، افكار و احساسات زير برخي از اين علايم هستند:

  • درگيري ذهني به خاتمه دادن زندگي
  • فكر كردن به اينكه چطور مي شود خودكشي كرد
  • صحبت كردن يا نوشتن مطلب يا درباره قصد خودكشي
  • فكر كردن به مرگ به عنوان تنها راه باقيمانده براي حل مشكلات
  • يك احساس آزاردهنده براي عملي كردن فكر و يا انديشيدن به تشييع جنازه خود
  • تمايل شديد به بخشيدن داشته هاي خود به ديگران
  • تمايل شديد به انجام اعمال خطرناك مانند رانندگي با سرعت خيلي زياد

اشتباه از جانب كيست؟

غالب افراد دچار افكار خودكشي چنين استلال ميكنند كه شكست در زندگي و ناتواني در مقابله با بحران هاي آن يا بداقبالي و بدشانسي روزگار موجب شده است كه فرد دچار نااميدي مفرط و ميل به خاتمه حيات شود. در حاليكه همانطور كه گفته شد اين افكار صرف علايم افسردگي شديد بعنوان يك بيماري رواني هستند نه هيچ چيز ديگر.