مسكن ها

سه نوع مسكن اصلي وجود دارد: داروهاي غير استروئيدي ضد التهابي (NSAIDSپاراستامول و مخدرها. هر يك به شيوه متفاوتي عمل مي كنند. بسياري از افراد براي چند روز يا حداكثر چند هفته به مسكن نياز دارند اما برخي ممكن است نياز به مصرف بلند مدت داشته باشند. شما مي توانيد برخي از مسكن ها را از داروخانه ها بخريد كه شامل برخي NSAID ها، پاراستامول و برخي مخدرهاي ضعيف (كدئين يا دي هيدروكدئين) مي باشد. اگر مسكنهايي خريداري مي كنيد كه حاوي مخدرهاي ضعيف هستند و قرار است بيشتر از سه روز از آنها استفاده كنيد در اين مورد با پزشك يا داروسازخود مشورت كنيد.

 

مسكن ها چه هستند؟

مسكن ها داروهايي هستند كه براي درمان درد استفاده مي شوند. مسكن هاي زيادي موجود هستند و با نامهاي تجاري متفاوتي وارد بازار مي شوند. مي توان آنها را به صورت خوراكي به  شكل قرص، شربت يا كپسول يا به صورت مقعدي (از پشت) مصرف كرد مثل شيافها.  برخي از مسكن ها هم به صورت پماد يا كرم موجود هستند.  

با وجود تعداد زياد مسكن هاي موجود، همه آنها از سه نوع اصلي هستند (كه هر يك به شيوه متفاوتي كار مي كنند). كه عبارتند از:

·         داروهاي غير استروئيدي ضد التهابي (NSAID ها). مثالهايي از NSAID ها عبارتند از: ايبوپروفن، ديكلوفناك و سلكسيب. آسپرين هم يك  NSAID است اما امروزه عمدتا (در دوزهاي كم) براي كمك به جلوگيري از لخته شدن خون استفاده ميشود.

·         پاراستامول

·         مخدرهاي ضعيف و قوي (گاهي مواد افيوني نيز ناميده ميشود). مثالهايي از مخدرهاي ضعيف عبارتند از : كدئين و دي هيدروكدئين. مثالهايي از مخدرهاي قوي عبارتند از: ديامورفين، مورفين، اكسيكدون و پتيدين. اغلب كساني كه در بيمارستان هستند به مخدرهاي قوي نياز پيدا مي كنند. ترامادول نيز يك ماده مخدر است اما تا حدي بين مخدر قوي و ضعيف قرار مي گيرد.

·         انواع مختلف مسكن ها گاهي در يك قرص با هم تركيب ميشوند مثل پاراستامول به علاوه كدئين (كوكودامول)، پاراستامول به علاوه دي هيدروكودئين(پاراكودول) و آسپرين به علاوه كدئين.

 علاوه بر داروهاي ذكر شده در بالا، از برخي از داروهاي ضد افسسردگي و ضد صرع مي توان براي درمان دردهاي سيستم عصبي استفاده كرد. در ادامه اين صفحه در مورد اين نوع داروها صحبتي نشده است. براي اطلاعات بيشتر به صفحه مجزايي با عنوان "دردهاي سيستم عصبي" مراجعه نمائيد.  

مسكن ها چگونه عمل مي كنند؟

NSAID  ها با جلوگيري از (منع) تاثير آنزيمها (مواد شيميايي) كه آنزيمهاي سایکلوکسی‌جیناس (COX) ناميده مي شوند عمل مي كنند. برخي پروستاگلاندین ها در توليد درد و تورم در محل آسيب ديدگي نقش دارند. كاهش در توليد پروستاگلاندین سبب كاهش درد و تورم ميشود. عملكرد همه NSAID ها دقيقا مشابه هم نيست و برخي با تفاوت جزئي از بقيه عمل مي كنند.

براي اطلاعات بيشتر به صفحه ديگري با عنوان" مسكن هاي ضد-تورم" مراجعه كنيد.

پاراستامول-  هنوز دقيقا مشخص نيست كه پاراستامول چگونه عمل مي كند. اما به نظر مي رسد پاراستامول نيز با  انسداد مسير آنزيمهاي COX در سيستم عصبي مركزي (مغز و نخاع) عمل مي كند. از پاراستامول براي درمان درد و پايين آوردن دماي بالاي بدن استفاده ميشود. اما كمكي به تورم نمي كند.

مخدرها با چسبيدن به گيرنده هاي خاص (گيرنده هاي اوﭘﻴﻮئيدي) در سيستم عصبي مركزي (مغز و نخاع) ، روده و ديگر قسمتهاي بدن عمل مي كنند با اين كار احساس درد كمتري كرده و عكس العمل شما به درد كاهش مي يابد و سطح تحمل درد را در شما افزايش مي دهد.

معمولا چه مسكنهايي تجويز ميشوند؟

نوع مسكني كه پزشك تجويز مي كند به نوع دردي كه داريد و ديگر مشكلات سلامتي كه ممكن است داشته باشيد، شدت درد و عوارض جانبي احتمالي داروها بستگي دارد.

پاراستامول معمولا اگر درد خيلي جدي نباشد و تورم نداشته باشيد تجويز ميشود.

NSAID ها عموما براي كساني تجويز ميشود كه هم درد و هم تورم دارند- براي مثال، اگر درد در مفاصل ( آرتورز) يا ماهيچه ها (درد پشت) داريد. چون احتمال داده ميشود كه كمي تورم وجود داشته باشد و NSAID ها هم براي درمان درد و هم تورم خوب عمل مي كنند. NSAID ها عوارض جانبي احتمالي دارند و براي همه مناسب نيستند. براي مثال، براي كساني كه زخم معده دارند مناسب نيستند. در چنين مواردي پزشك احتمالا يك داروي بي خطرتر (پاراستامول) تجويز مي كند حتي اگر به خوبي NSAID ها عمل نكند.

مخدرهاي ضعيف معمولا براي درمان دردهاي شديدتر تجويز ميشوند و يا در زماني كه پاراستامول يا ايبوپروفن براي شما امتحان شده و جواب نداده است.

معمولا از مخدرهاي قوي تر براي درمان دردهاي شديدتر استفاده ميشود- براي مثال دردهاي مربوط به سرطان، درد بعد از عمل جراحي يا اگر آسيب ديدگي جدي داشته باشيد.

معمولا از مسكن هاي موضعي (داروهاي ضد تورم موضعي) براي درمان در در مفاصل استفاده ميشود. براي اطلاعات بيشتر به صفحه ديگري با عنوان "مسكن هاي موضعي ضد تورم" مراجعه نمائيد.

چگونه بايد مسكن ها را مصرف كنم؟

به كساني كه هميشه درد دارند توصيه مي شود مرتبا مسكن مصرف كنند. براي مثال، اگر پاراستامول براي شما تجويز شده است، چهار بار در روز آن را مصرف خواهيد كرد تا زماني كه درد بهتر شود. در غير اين صورت، فقط در صورت نياز به مصرف مسكن نياز داريد.

اگر از NSAID مثل ايبوپروفن يا ديكلوفناك استفاده مي كنيد بايد آن را با غذا يا بعد از غذا مصرف كنيد.چون اين قرصها در معده سخت هضم شده و گاهي سبب خونريزي در معده ميشوند.

طول معمول درمان چقدر است؟

همانند همه داروها از مسكن ها نيز بايد در كمترين دوره و دوز ممكني كه مي تواند درد را كنترل كند استفاده كرد. اين براي اجتناب از عوارض جانبي است. برخي فقط كافي است چند روز (براي مثال براي دندان درد) يا چند هفته (كشيدگي عضله) مسكن مصرف كنند. با اين وجود، برخي از افراد در شرايط دردناكي بوده و لازم است به صورت بلند مدت مسكن مصرف كنند. مثلا افرادي كه روماتيسم مفصلي، استئوآرتریت يا درد كمر مزمن دارند.